نابرابری جنسیتی ادراک شده و سلامت روان زنان شهروند ساری: نقش میانجی احساس بی عدالتی

نابرابری های جنسیتی به ویژه زمانی که به صورت ذهنی و ادراک شده تجربه می شوند می توانند پیامدهای گسترده ای برای سلامت روان زنان به همراه داشته باشند. هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه نابرابری جنسیتی ادراک شده با سلامت روان زنان شهروند ساری با تاکید بر نقش میانجی احساس بی عدالتی اجتماعی است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی تحلیلی از نوع همبستگی است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه زنان ۱۸ تا ۶۵ سال شهر ساری بوده که بر اساس جدول مورگان ۳۸۴ نفر به عنوان نمونه و با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه نابرابری جنسیتی ادراک شده، پرسشنامه احساس بی عدالتی اجتماعی و پرسشنامه سلامت روان (GHQ) بود. پایایی ابزارها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ محاسبه شد که برای نابرابری جنسیتی ادراک شده ۰/۸۷، احساس بی عدالتی اجتماعی ۰/۸۵ و سلامت روان ۰/۸۲ به دست آمد نشان دهنده همسانی درونی مطلوب ابزارهاست. داده ها با بهره گیری از آمار توصیفی ضریب همبستگی پیرسون و مدل یابی معادلات ساختاری تحلیل شدند. نتایج نشان داد نابرابری جنسیتی ادراک شده تاثیر منفی و معناداری بر سلامت روان زنان دارد و احساس بی عدالتی اجتماعی نیز به طور معناداری این رابطه را میانجیگری می کند. اساس یافته ها می توان نتیجه گرفت که کاهش نابرابری های جنسیتی ادراک شده و تقویت احساس عدالت اجتماعی، نقش مهمی در ارتقای سلامت روان زنان ایفا می کند. این نتایج می تواند مبنایی برای سیاستگذاری های اجتماعی و برنامه ریزی های حمایتی در سطح شهری باشد.

کلیدواژه ها:

نابرابری جنسیتی ادراک شده ، سلامت روان ، احساس بی عدالتی اجتماعی ، زنان ، شهر ساری