تحلیل جامع مدلهای پیشگیری از خودکشی رویکردی یکپارچه از نظریه تا عمل

خودکشی، به عنوان یک بحران پیچیده در بهداشت عمومی نیازمند راهبردهای پیشگیرانه جامع و مبتنی بر شواهد است. این مقاله مروری با هدف ارائه یک تحلیل منسجم از اثربخش ترین مدل های پیشگیری از خودکشی تدوین شده است. در این راستا، ابتدا مبانی نظری کلیدی مانند مدل یکپارچه انگیزشی ارادی که فرآیند گذار از افکار به اقدام را تبیین می کند بررسی می شود. سپس، مدل های عملیاتی موفق با جزئیات واکاوی می شوند؛ از جمله مدل چرخه زندگی که با رویکردی جامع مراجعات بیمارستانی را ۱۳٫۸ درصد کاهش داده است، مدل مراقبت قاطعانه پس از اقدام که با تمرکز بر دوره بحرانی پس از ترخیص خطر اقدام مجدد را تا ۷۵ درصد کاهش می دهد و مدل خودکشی صفر که با ایجاد مسئولیت پذیری در کل نظام سلامت نرخ خودکشی را تا ۴۰ درصد کاهش داده است. در ادامه نقش فناوری های نوین مانند هوش مصنوعی در شناسایی افراد پرخطر با دقت ۸۴ درصد، حتی در صورت انکار خطر تحلیل می گردد. این مقاله با تاکید بر ضرورت تطبیق مداخلات با نیازهای جمعیت های خاص و توجه به چالش های سیستمی، نتیجه می گیرد که موثرترین مسیر ایجاد یک رویکرد یکپارچه دلسوزانه و مبتنی بر شواهد است که نظریه، عمل و فناوری را با نیازهای بومی هر جامعه پیوند دهد.

کلیدواژه ها:

پیشگیری از خودکشی ، مدل انگیزشی ارادی ، مدل چرخه زندگی ، مراقبت پس از اقدام ، مدل هوش مصنوعی