بررسی کاهش تبخیر از سطوح آبگیر و مخازن مختلف با استفاده از توپ های پلاستیکی

یکی از عوامل اصلی هدررفت آب در سطوح آبگیر تبخیر است. از این رو ارزیابی کیفیت و کمبود آب به عنوان یک اقدام اساسی در توسعه بهره برداری، مدیریت و حفاظت از منابع آب و همچنین پیش نیاز تامین ایمنی آب محسوب می شود. روش های مختلفی برای کاهش این پدیده ارائه شده که در این میان پوشش های فیزیکی به ویژه پوشش های شناور به دلیل کارایی بالا و دوام بیشتر توجه محققان را به خود جلب کرده اند. پژوهش حاضر با هدف بررسی کارایی گوی های پلی اتیلنی به عنوان یکی از انواع پوشش های شناور در کاهش تبخیر از سطوح آبگیر انجام شده است. بررسی مطالعات داخلی و خارجی نشان می دهد که پوشش های شناور بسته به نوع ماده، درصد پوشش سطح و شرایط محیطی می توانند تبخیر را بین ۴۰ تا ۹۵ درصد کاهش دهند. گوی های پلی اتیلنی خودآرا با ساختار منحنی و خواص مکانیکی مناسب ضمن جلوگیری از انباشتگی، قابلیت سازگاری با تغییرات سطح آب را دارند. با این حال این گوی ها در محیط های بادخیز و مواج دچار غلتیدن شده و کارایی آن ها کاهش می یابد که استفاده از وزنه های تعادل و طراحی نیمه غوطه ور به عنوان راهکارهایی برای بهبود عملکرد پیشنهاد شده است. از دیگر مزایای این پوشش ها می توان به مقاومت در برابر اشعه ماوراء بنفش، محدود کردن رشد جلبک ها، جلوگیری از فرود پرندگان آبزی، کاهش هزینه های گرمایش، نصب سریع و نگهداری آسان اشاره کرد. همچنین گوی های شناور با وجود گرم شدن سطح خود دمای آب زیرین را کاهش داده و تاثیر منفی قابل توجهی بر کیفیت آب و اکوسیستم آن ندارند. به طور کلی گوی های پلی اتیلنی به عنوان راهکاری ساده، موثر و مقرون به صرفه برای کاهش تبخیر از مخازن آب به ویژه در سطوح کوچک و متوسط قابل توصیه هستند.

کلیدواژه ها:

تبخیر ، پوشش های شناور ، سطوح آبگیر ، پلی اتیلنی