مدیریت پایدار پسماند عفونی بیمارستانی تحلیل اقتصادی سیستمهای بی خطرسازی شیمیایی
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 19
فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
AGRIHAMAYESH10_126
تاریخ نمایه سازی: 14 شهریور 1405
چکیده مقاله:
سیستم های بی خطرسازی شیمیایی به دلیل نیاز به مواد مصرفی کیسه امحا، اپراتور کنترل کیفی و مدیریت دقیق فرایند، از نظر اقتصادی با الگوی متفاوتی نسبت به فناوری های حرارتی مواجه اند. این مطالعه با هدف تحلیل اقتصادی سیستم های بی خطرسازی شیمیایی پسماند عفونی در بیمارستان های شهر تهران انجام شد. پژوهش حاضر از نوع توصیفی تحلیلی و مقطعی بود. در چارچوب مطالعه اصلی ۴۳ بیمارستان شهر تهران بررسی شدند و برای این مقاله داده های مربوط به ۱۰ بیمارستانی که فقط از سیستم شیمیایی برای بی خطرسازی پسماند عفونی استفاده می کردند استخراج و تحلیل شد. داده ها با پرسشنامه محقق ساخته مبتنی بر چارچوب سازمان جهانی بهداشت و عملیات جداسازی و توزین پسماند گردآوری شد. هزینه ها در دو بخش سرمایه گذاری سالیانه شده و بهره برداری سالیانه محاسبه شدند و هزینه کل سالیانه از مجموع این دو بخش به دست آمد. میانگین تولید پسماند، عمومی، عفونی، نوک تیز و برنده و شیمیایی و دارویی در بیمارستان های دارای سیستم شیمیایی به ترتیب، ۳۳۴/۲، ۱۷۸/۹، ۱۲/۶ و ۵/۵ کیلوگرم در روز بود. هزینه کل سالیانه سیستم های شیمیایی ۲٬۸۳۷٬۴۴۴٬۲۳۰ تومان برآورد شد که ۲٬۶۹۲٬۱۱۳٬۱۹۹ تومان آن مربوط به هزینه بهره برداری و ۱۴۵٬۳۳۱٬۰۳۱ تومان مربوط به هزینه سرمایه گذاری سالیانه شده بود، بنابراین حدود ۹۴/۹ درصد هزینه کل از نوع بهره برداری بود. مرحله جمع آوری و انتقال پسماند عفونی بیشترین سهم را در ساختار هزینه داشت و متغیرهایی مانند تعداد سیکل دستگاه شیمیایی، تعداد سیفتی باکس، مصرفی تولید پسماند، عفونی هزینه کیسه، عفونی تعداد کارکنان و تعداد تخت فعال با هزینه کل سالیانه ارتباط مثبت و معنی دار نشان دادند. در سیستم های شیمیایی کنترل هزینه بیش از آنکه به قیمت خرید دستگاه وابسته باشد، به مدیریت چرخه بهره برداری، مصرف مواد شیمیایی، تعداد سیکل دستگاه، مصرف کیسه ها و ظروف، ایمنی و کیفیت تفکیک پسماند در مبدا وابسته است. بر این اساس کاهش هزینه باید از مسیر پایش مصرف، اقلام جلوگیری از بیش طبقه بندی پسماند عمومی به عنوان پسماند عفونی، استانداردسازی تعداد سیکل، آموزش کارکنان و ثبت تفکیکی هزینه ها دنبال شود نه از طریق کاهش استانداردهای ایمنی یا حذف اقلام حفاظتی.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
سحر شریفی
گروه مهندسی بهداشت محیط دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
سمیه گلباز
مرکز تحقیقات کیفیت، آب پژوهشکده محیط زیست دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
مسلم تازیک
دانشجوی دکترای مهندسی بهداشت محیط مرکز تحقیقات علوم و فناوری محیط زیست گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد، ایران
کامیار یغماییان
گروه مهندسی بهداشت محیط دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
رامین نبی زاده
گروه مهندسی بهداشت محیط دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران