شناسایی مناطق مستعد کشت گندم دیم در استان کردستان

این تحقیق با هدف شناسایی دقیق مناطق مناسب برای کشت گندم دیم در استان کردستان، از ترکیب سامانه اطلاعات جغرافیایی (GIS) و روش تحلیل سلسله مراتبی (AHP) استفاده کرده است. هفت معیار محیطی شامل بارش، دما، ارتفاع، شیب، کاربری اراضی، پوشش گیاهی و بافت خاک بر اساس نظر کارشناسان متخصص مورد وزن گذاری قرار گرفتند و ضریب سازگاری CR ۰.۰۳۸ نشان دهنده اعتبار قابل توجه فرآیند تصمیم گیری بود. یافته ها نشان داد که بافت خاک با وزن ۰.۲۰۷ مهم ترین عامل به حساب می آید و بعد از آن دما (۰.۱۶۹)، بارش (۰.۱۶۲)، پوشش گیاهی (۰.۱۴۶)، ارتفاع (۰.۱۱۵)، شیب (۰.۱۰۵) و کاربری اراضی (۰.۰۹۵) قرار دارند. نقشه نهایی مناطق غرب و جنوب غرب استان به ویژه شهرستان های مریوان، بانه و سروآباد و همچنین بخش هایی در مرکز استان و قسمت هایی از شمال استان مانند سقز را به عنوان نواحی با بالاترین پتانسیل رده (۵) معرفی کرد. این نتایج نه تنها با پژوهش های قبلی همخوانی دارند بلکه با تاکید بر اولویت بافت خاک و ادغام آن با سایر عوامل محیطی یک راهکار هوشمند و عملی برای برنامه ریزی کشاورزی در مناطق نیمه خشک ایران فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

گندم ، دیم ، سامانه اطلاعات جغرافیایی (GIS) ، تحلیل سلسله مراتبی (AHP) ، کردستان