افزایش تولید تاکسول و بیان ژن TDAT در کشت سوسپانسیون سلولی فندق با کاربرد نانوالیسیتورهای کیتوزانی آهن
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 12
متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
AGRIHAMAYESH10_030
تاریخ نمایه سازی: 14 شهریور 1405
چکیده مقاله:
تاکسول یکی از مهمترین ترکیبات دی ترپنوئیدی ضد سرطان است که به دلیل تولید طبیعی محدود در گونه های سرخدار رشد کند منابع گیاهی اصلی و تقاضای بالای دارویی نیاز به سامانه های جایگزین تولید آن همواره مورد توجه بوده است. کشت های سلولی گیاهی به دلیل امکان کنترل شرایط محیطی، اعمال الیسیتورها و هدایت مسیرهای زیست ساختی ظرفیت مناسبی برای افزایش تولید متابولیت های ثانویه دارند. فندق نیز به دلیل گزارش حضور برخی مولفه های ژنتیکی و متابولیکی مرتبط با مسیر زیست ساخت تاکسان ها به عنوان میزبان جایگزین برای تولید درون شیشه ای تاکسول مورد توجه قرار گرفته است. در این میان آهن می تواند از طریق مشارکت در واکنش های انتقال الکترون، فعالیت آنزیم های وابسته به وضعیت اکسیداسیون-احیا و تحریک کنترل شده پاسخ های دفاعی مسیرهای تولید متابولیت های ثانویه را تحت تاثیر قرار دهد. پوشش دهی نانوذرات اکسید آهن با کیتوزان نیز می تواند ضمن افزایش زیست سازگاری و کاهش سمیت احتمالی، اثر الیسیتوری آهن را پایدارتر و موثرتر کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر اکسید آهن و نانوذرات اکسید آهن پوشش دار با کیتوزان بر تولید تاکسول و بیان ژن TDAT در کشت سوسپانسیون سلولی فندق انجام شد. سلول های فندق با ۴Fe و Fe-NPs/CTS در غلظت های صفر، ۵۰، ۱۰۰ و ۲۰۰ میلی گرم در لیتر تیمار شدند. میزان تاکسول با روش HPLC و بیان ژن TDAT با روش RT-PCR ارزیابی شد. نتایج نشان داد سلول های شاهد کمترین میزان تاکسول برابر با ۴۳۶.۰۳ میکروگرم بر گرم وزن خشک را تولید کردند. کاربرد نانوذرات اکسید آهن پوشش دار با کیتوزان موجب افزایش شدید تولید تاکسول شد، به طوری که بیشترین مقدار تاکسول در تیمار Fe۳O۴-NPs/CTS با غلظت ۲۰۰ میلی گرم در لیتر و برابر با ۱۴۱۶.۳۳ میکروگرم بر گرم وزن خشک به دست آمد. این مقدار نشان دهنده افزایش ۳.۲۴ برابری نسبت به شاهد بود. بررسی بیان ژن نیز نشان داد که تیمار Fe۳O۴-NPs/CTS موجب افزایش ۳۹.۴۶ برابری بیان ژن TDAT شد. همسویی افزایش تاکسول با افزایش بیان TDAT نشان می دهد که تحریک تولید تاکسول تحت تاثیر نانوالیسیتور کیتوزانی آهن احتمالا از طریق فعال سازی بخش های کلیدی مسیر زیست ساخت تاکسان ها انجام شده است. بر این اساس، نانوذرات اکسید آهن پوشش دار با کیتوزان می توانند به عنوان الیسیتوری کارآمد برای افزایش تولید تاکسول و تقویت بیان ژن TDAT در کشت سوسپانسیون سلولی فندق معرفی شوند.
نویسندگان
اصغر استاجی
دانشیار گروه علوم و مهندسی باغبانی دانشگاه محقق اردبیلی