سیکلولاگ و سیکلواستراتیگرافی ابزاری مناسب جهت تفکیک مرز سازندهای پابده و آسماری در میادین نفتی

تفکیک مرز سازندهای پابده (حوضه ای – محیط عمیق) و آسماری (پلتفرمی- محیط کم عمق) در حوضه زاگرس، به دلیل نبود ناپیوستگی های فیزیکی واضح و ماهیت پیشروی - پسروی تدریجی، همواره با ابهام در همبستگی چاه به چاه مواجه بوده است. در این پژوهش، روش های سنتی اتکا به بیواستراتیگرافی (فرامینیفرهای پلانکتونیک و بنتیک) به چالش کشیده شده و از تحلیل های کمی سری های زمانی توسط نرم افزار CycloLog برای شناسایی امضای ریتمیک رسوب گذاری استفاده شده است. بدین منظور یک چاه در میدان نفتی مارون (چاه B) انتخاب و مورد بررسی قرار گرفت. ضخامت محدوده مورد مطالعه در این چاه ۲۷۲.۵ متر بوده و سنگ شناسی غالب آن شیل، شیل آهکی، سنگ آهک، ماسه سنگ و دولومیت بوده و بر مبنای مطالعات قبلی سنگ چینه نگاری مرز این دو سازند تدریجی و پیوسته در نظر گرفته شده است. در این پژوهش بر مبنای مطالعه سیکلواستراتیگرافی پنج سطح مرزی منفی (NB) و چهار سطح مرزی مثبت(PB) شناسایی گردید و بر اساس این سطوح مرزی چهار سیکل رسوبی معرفی گردید. پس از بررسی سطوح مرزی مثبت و منفی و نیز شناسایی سیکل های رسوبی مشخص گردید که مرز تدریجی سازندهای پابده و آسماری در سیکل رسوبی اول بین سطوح مرز NB۱۰۰۰- PB۱۰۰۰ قرار داشته که با داده های زیستی و سنگ چینه ای همخوانی دارد.

کلیدواژه ها:

میادین نفتی ، سیکلولاگ ، سیکلواستراتیگرافی ، سازند پابده ، سازند آسماری