مروری بر پتانسیل نمونه های هرباریومی در طیف سنجی بازتابی و مطالعات فنولوژیک
محل انتشار: هشتمین همایش بین المللی زیست شناسی و علوم زمین
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 42
فایل این مقاله در 11 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
BIOLOGY08_136
تاریخ نمایه سازی: 14 شهریور 1405
چکیده مقاله:
هرباریوم ها، به عنوان بزرگ ترین آرشیوهای فیزیکی تنوع گیاهی جهان، بیش از چهار قرن است که نمونه های خشک شده گیاهی را همراه با اطلاعات مکانی، زمانی و زیستگاهی گردآوری و نگهداری می کنند. با گذشت زمان، کاربرد این مجموعه ها از مطالعات کلاسیک تاکسونومی و فلورنگاری فراتر رفته و با ظهور فناوری های مولکولی، تصویربرداری دیجیتال و سامانه های اطلاعات جغرافیایی، به منبعی ارزشمند برای تولید داده های کلان زیستی تبدیل شده است. این مقاله دو رویکرد کلیدی در این زمینه را بررسی می کند: نخست، استفاده از داده های طیف بازتابی نمونه های هرباریومی و دوم، به کارگیری این نمونه ها در مطالعات فنولوژیک. در حوزه ی طیف سنجی، نشان داده شده است که طیف بازتابی برگ های خشک شده، حتی با قدمت چند دهه، حاوی اطلاعات قابل اعتمادی درباره ی صفات ساختاری، شیمیایی و فیزیولوژیک گیاهان است. مدل های یادگیری ماشین آموزش دیده بر پایه ی این طیف ها توانسته اند صفاتی نظیر سطح برگ به ازای واحد جرم، محتوای عناصر غذایی و حتی جایگاه تاکسونومیک و فیلوژنتیکی گونه ها را با دقت قابل قبولی برآورد کنند. با این حال، ناهمگونی در سن نمونه، روش نگهداری، تجهیزات اندازه گیری و عدم استانداردسازی پروتکل ها، تجمیع این داده ها را در مقیاس جهانی با چالش مواجه ساخته است؛ چالشی که تلاش هایی نظیر پروتکل کارگروه بین المللی دیجیتالی سازی طیفی هرباریوم (IHerbSpec) در پی رفع آن است. در حوزه ی فنولوژی نیز نمونه های هرباریومی به عنوان بایگانی های زمانی از وضعیت گل دهی و برگ دهی گیاهان مطرح شده اند. مطالعات اعتبارسنجی متعدد نشان داده اند که برآوردهای فنولوژیک مبتنی بر این نمونه ها با داده های مشاهده ای میدانی هم خوانی معنادار دارند و حتی پوشش اقلیمی و جغرافیایی گسترده تری فراهم می کنند. این داده ها در بازسازی روندهای بلندمدت واکنش فنولوژیک به گرمایش اقلیمی، شناسایی تفاوت حساسیت گونه های بهاره گل و تابستانه گل به دما، و گسترش دامنه ی جغرافیایی پژوهش ها به زیست بوم های حاره ای نقش داشته اند؛ هرچند سوگیری های ذاتی نمونه برداری، خطاهای رونویسی و کاهش تلاش های جمع آوری در دهه های اخیر، تفسیر این داده ها را محدود می سازد. در نهایت، این مقاله نشان می دهد که موفقیت هر دو رویکرد در گرو استانداردسازی پروتکل های اندازه گیری و فراداده، پیوند با استانداردهای زیستی جهانی مانند داروین کور، و همکاری میان رشته ای بین موسسات هرباریومی جهان است؛ رویکردی که می تواند مفهوم «نمونه ی گسترده شده» را محقق ساخته و هرباریوم ها را به بخش یکپارچه ای از زیرساخت داده های کلان تنوع زیستی تبدیل کند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
گلناز مستشار
دانشجوی دکتری سیستماتیک گیاهی، گروه زیست شناسی گیاهی و جانوری، دانشکده علوم و فناوری های زیستی دانشگاه اصفهان
زهرا خزایی
دانشجوی دکتری سیستماتیک گیاهی، گروه زیست شناسی گیاهی و جانوری، دانشکده علوم و فناوری های زیستی دانشگاه اصفهان
حمیدرضا شاهزیدی
دانشجوی دکتری سیستماتیک گیاهی، گروه زیست شناسی گیاهی و جانوری، دانشکده علوم و فناوری های زیستی دانشگاه اصفهان