عناصر متحرک ژنومی و سرطان: تهدیدی برای پایداری ژنوم یا فرصتی برای درمان

ترانسپوزون ها (TEs:Transposable Elements) توالی های متحرک ژنومی هستند که نزدیک به نیمی از ژنوم انسان را تشکیل می دهند. در گذشته این عناصر به عنوان DNA غیرعملکردی یا «DNA زائد» شناخته می شدند، اما مطالعات اخیر نشان داده اند که ترانسپوزون ها نقش مهمی در تنظیم بیان ژن، تکامل ژنوم و بیماری های انسانی، به ویژه سرطان دارند. فعال شدن غیرطبیعی ترانسپوزون ها می تواند از طریق ایجاد جهش، فعال سازی انکوژن ها و تغییر مسیر تنظیمی ژن ها در تومورزایی مشارکت کند. از سوی دیگر، همین عناصر می توانند موجب افزایش ایمنی زایی تومورها شده و اهداف جدیدی برای ایمونوتراپی فراهم آورند. این مقاله به بررسی نقش دوگانه ترانسپوزون ها در سرطان، مکانیسم های مولکولی دخیل و کاربردهای درمانی بالقوه آن ها می پردازد.

کلیدواژه ها:

ترانسپوزون ، سرطان ، LINE-۱ ، رتروترانسپوزون ، ایمونوتراپی ، تقلید ویروسی