از آموزش تا تاب آوری حرفه ای: نقش سواد سلامت و سواد سلامت دیجیتال در اضطراب، اعتماد و عملکرد تحصیلی دانشجویان علوم سلامت (مرور روایتی)

در عصر انفجار اطلاعات، دانشجویان علوم سلامت به عنوان سفیران آینده ی نظام مراقبت، نیازمند مهارت های پیشرفته برای مدیریت اطلاعات هستند؛ از این رو مطالعه حاضر با هدف بررسی نقش سواد سلامت و سواد سلامت دیجیتال در اضطراب سلامت، اعتماد به نظام سلامت و عملکرد تحصیلی این گروه از دانشجویان از طریق یک مرور روایتی انجام شد. با جستجو در پایگاه های اطلاعاتی معتبر بین المللی و داخلی در بازه زمانی ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۶، مطالعات منتخب مورد سنتز قرار گرفتند که یافته ها نشان دهنده ی یک مدل هم افزایی است؛ به طوری که سواد سلامت دیجیتال با تقویت تاب آوری شناختی، اثرات منفی «فاجعه سازی اطلاعاتی» را خنثی کرده و رابطه معکوس معناداری با اضطراب سلامت دارد. همچنین سواد سلامت به عنوان یک متغیر میانجی، «اعتماد مبتنی بر آگاهی» را نسبت به نهادهای بهداشتی بازسازی می کند و مهارت های دیجیتال در کنار خودتنظیمی هیجانی، به عنوان عامل تعدیل گر در کاهش استرس تحصیلی و ارتقای کیفیت تصمیم گیری های بالینی عمل کرده و منجر به بهبود عملکرد تحصیلی می گردد. در نهایت، یافته ها پیشنهاد می دهند که سواد سلامت دیجیتال در دانشجویان علوم سلامت، فراتر از یک مهارت فنی، یک «تعدیل کننده روانی-اجتماعی» است که ادغام آن در کوریکولوم آموزشی پزشکی و پیراپزشکی، یک ضرورت استراتژیک برای تربیت متخصصانی آگاه، مسئول و توانمند جهت ارتقای سلامت روانی، اعتماد حرفه ای و کیفیت مراقبت های بهداشتی در آینده محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

سواد سلامت دیجیتال ، اضطراب سلامت ، اعتماد به نظام سلامت ، عملکرد تحصیلی ، دانشجویان علوم سلامت ، آموزش پزشکی