تحلیل اپیدمیولوژیک موارد بروسلوز و عوامل مرتبط با انتقال بیماری در استان مرکزی

بروسلوز یکی از مهم ترین بیماری های زئونوز در جهان است که در بسیاری از مناطق در حال توسعه به عنوان یک مشکل بهداشت عمومی مطرح می باشد. این بیماری عمدتا با مصرف فرآورده های لبنی غیرپاستوریزه و تماس مستقیم با دام آلوده منتقل می شود و پیامدهای قابل توجهی برای سلامت انسان و اقتصاد جوامع دارد. هدف از این مطالعه بررسی الگوی اپیدمیولوژیک بروسلوز و شناسایی عوامل مرتبط با ابتلا به بیماری در استان مرکزی بود. این مطالعه یک پژوهش تحلیلی مقطعی مبتنی بر داده های نظام مراقبت بیماری ها در استان مرکزی، ایران، طی سال ۱۴۰۴ بود. در مجموع ۷۵۰ فرد مشکوک به بروسلوز وارد مطالعه شدند. تشخیص بیماری بر اساس دستورالعمل ملی و با آزمون های سرولوژیک شامل Rose Bengal، Wright و ELISA انجام شد. داده های جمعیت شناختی و عوامل خطر از سامانه ثبت بیماری استخراج و با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۲ تحلیل شدند. ارتباط متغیرها با آزمون کای دو و رگرسیون لجستیک چندمتغیره بررسی گردید. از ۷۵۰ فرد مشکوک، ۱۲۶ نفر (۱۶.۸٪) مبتلا به بروسلوز بودند. در تحلیل چندمتغیره، مصرف لبنیات غیرپاستوریزه (۴.۶۰ OR= و ۹۵% CI=۲.۷۰-۷.۸۵)، شغل پرخطر (۱.۳۰-۴.۲۰=۹۵% CI و ۲.۴۰=OR) و جنسیت مرد (۱.۱۰-۲.۹۵=۹۵% CI و ۱.۸۵=OR) به طور مستقل با افزایش احتمال ابتلا به بروسلوز مرتبط بودند. بیشترین قدرت ارتباط مربوط به مصرف لبنیات غیرپاستوریزه بود. نتایج نشان داد که بروسلوز همچنان در استان مرکزی یک مشکل بهداشتی است و عوامل غذایی و شغلی نقش اصلی در انتقال بیماری دارند. تقویت آموزش مصرف لبنیات پاستوریزه، ارتقای بهداشت دام و تمرکز بر گروه های شغلی پرخطری می تواند در کاهش بروز بیماری موثر باشد.

کلیدواژه ها:

بروسلوز ، اپیدمیولوژی ، لبنیات غیرپاستوریزه ، رگرسیون لجستیک ، استان مرکزی