تاثیر مخاصمات مسلحانه بر سلامت روان شناختی و فیزیولوژیک جامعه و نقش کلیدی ورزش در تاب آوری و بهبود آسیب های ناشی از جنگ

مخاصمات مسلحانه، اثرات عمیق و چندوجهی بر سلامت روان شناختی و فیزیولوژیک افراد و جوامع برجای می گذارند. این تروماهای جمعی، با ایجاد اختلال در سازوکارهای نوروبیولوژیک، فیزیولوژیک و روانی، منجر به بروز طیف وسیعی از آسیب ها از جمله اختلال استرس پس از سانحه (PTSD)، اضطراب، افسردگی، و افزایش شیوع بیماری های مزمن جسمانی می شوند. این مقاله در ابتدا، به تشریح سازوکارهای دقیق تاثیر جنگ بر روح و جسم جامعه می پردازد. سپس، نقش حیاتی و چندوجهی ورزش و فعالیت بدنی (PA) را به عنوان یک مداخله ی کلیدی و کم هزینه در جهت کاهش این آسیب ها، ارتقاء تاب آوری (Resilience) فردی و جمعی، و تسهیل فرایندهای بهبودی مورد تحلیل و بررسی قرار می دهد. مداخلات مبتنی بر فعالیت بدنی، از طریق تعدیل محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-آدرنال (HPA Axis)، افزایش سطح فاکتور نوروتروفیک مشتق از مغز (BDNF)، تقویت پاسخ های ایمنی و فیزیولوژیک، و بهبود کارکردهای شناختی، قادرند به طور موثری پیامدهای منفی جنگ را جبران کرده و به بازیابی سلامت و انسجام جامعه کمک نمایند.

کلیدواژه ها:

سلامت روان جامعه ، سلامت جسمانی ، اثرات جنگ ، اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) ، ورزش درمانی ، تاب آوری ، محور HPA ، BDNF ، سلامت عمومی ، سازگاری با تروما