بهره گیری از هوش مصنوعی برای شناسایی استعدادهای المپیکی ترویج صلح و وحدت جهانی از طریق توسعه عادلانه ورزش

مقدمه: جنبش المپیک همواره از نقش ورزش در پیشبرد، صلح تفاهم و اتحاد میان ملتها پشتیبانی کرده است. یک پایه اساسی این ماموریت تضمین رقابت منصفانه و فرصتهای برابر برای ورزشکاران در سراسر جهان است. روشهای مرسوم شناسایی استعدادها که اغلب تحت تاثیر پیشداوریهای منطقه ای و نابرابری در منابع هستند میتوانند ناخواسته به تداوم نابرابریهای جهانی در عرصه ورزش بینجامند. این مقاله مروری نظام مند بررسی میکند که چگونه هوش مصنوعی میتواند اساس شناسایی استعدادها برای المپیک را دگرگون کند نه تنها به عنوان یک ابزار برای بهینه سازی عملکرد بلکه به عنوان نیرویی دگرگون ساز برای ترویج صلح از طریق توسعه ورزشی جهانی که عادلانه تر و مبتنی بر واقعیتهای عینی است. روش تحقیق این بررسی به صورت یک مرور نظام مند و با جستجو در پایگاههای اطلاعاتی معتبر بین المللی و ملی انجام شد. منابع منتشر شده در بازه زمانی ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۵ بررسی شدند و واژههای کلیدی جستجو شامل هوش مصنوعی در ورزش، «تحلیل پیش بینانه»، «شناسایی استعدادهای جهانی»، «صلح المپیک»، دیپلماسی ورزشی و هوش مصنوعی اخلاق مدار بودند. مقاله ها بر پایه ارتباط با موضوع شناسایی استعداد رهبری شده توسط هوش مصنوعی و اثرات گسترده اجتماعی اخلاقی آن بر ورزش جهانی برگزیده شدند. یافته ها: ترکیب پیشینه پژوهش نشان میدهد که مدلهای پیش بینانه مبتنی بر هوش مصنوعی میتوانند فرآیند کشف استعدادها را همگانی تر کنند. این سامانهها با بررسی مجموعه دادههای گوناگون مانند دادههای زیستی، مکانیکی، کارکردی و داده های اجتماعی اقتصادی به وسیله الگوریتمهای یادگیری ماشین میتوانند (الف) ورزشکاران با استعداد از مناطق کم بهره و کمتر نماینده شده را شناسایی کنند که در غیر این صورت ممکن است توسط شبکه های سنتی جستجوی استعداد نادیده گرفته شوند و بدین ترتیب زمینه رقابت عادلانه تری فراهم شود، (ب) پیش داوری ذهنی در فرآیندهای گزینش را کاهش دهند و احساس عدالت و شایسته سالاری را که در روح ورزش و رقابت مسالمت آمیز محوری است، نیرومند سازند، (ج) همکاری بین المللی را آسان تر نمایند و با فراهم کردن یک چارچوب مشترک و مبتنی بر داده برای پرورش استعدادها پلی بین کشورها از راه اهداف مشترک فناورانه و ورزشی ایجاد کنند. این یافته ها هوش مصنوعی را نه تنها به عنوان یک ابزار برای بهبود عملکرد بلکه به عنوان یک محرک برای ایجاد صلح از راه ورزش از طریق پرداختن به نابرابریهای ساختاری معرفی میکنند. نتیجه گیری: نتایج این مرور نشان میدهد که کاربرد راهبردی هوش مصنوعی در شناسایی استعدادهای المپیک به طور مستقیم با هدفهای صلح و ورزش همسو است. هوش مصنوعی با فراتر رفتن از مرزهای جغرافیایی و محدودیتهای اجتماعی اقتصادی میتواند به ساختن یک محیط ورزشی جهانی فراگیرتر و عادلانه تر کمک کند. این توانمندسازی فناورانه احترام و درک متقابل را از راه اطمینان از دسترسی شایسته ترین استعدادها به صحنه المپیک بدون در نظر گرفتن پیشینه آنان تقویت میکند. یک چارچوب اخلاقی برای پیاده سازی به منظور پیشگیری از سوء استفاده بررسی شده و همکاری بین المللی برای توسعه این فناوریها پشتیبانی میشود. در پایان، یکپارچه کردن هوش مصنوعی در ساختار توسعه ورزش گامی بنیادی در راستای تحقق آرمان المپیک برای ساختن جهانی صلح آمیزتر و بهتر از راه ورزش است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، شناسایی استعداد المپیک ، عدالت در سلامت ، صلح