رابطه هوش چندگانه گاردنر و عملکرد تحصیلی با میانجی گری سبک های تفکر در دانش آموزان متوسطه دوم

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه میان هوش های چندگانه گاردنر و عملکرد تحصیلی با میانجی گری سبک های تفکر در دانش آموزان دوره متوسطه دوم انجام شد. روش پژوهش، توصیفی-همبستگی از نوع مدل یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان دوره متوسطه دوم ناحیه ۲ شهر قزوین در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بود که از این میان، ۲۵۰ نفر بر اساس ملاک کلاین (۲۰۱۰) به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری داده ها شامل «پرسشنامه سبک های تفکر استرنبرگ-واگنر (۱۹۹۲)»، «پرسشنامه هوش های چندگانه گاردنر (۱۹۸۳)» و معدل کل تحصیلی دانش آموزان بود. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار Smart-PLS ۳ با استفاده از مدل یابی معادلات ساختاری SEM انجام پذیرفت. نتایج تحلیل مسیر نشان داد که از میان مولفه های هوش، تنها «هوش منطقی-ریاضی» دارای اثر مستقیم، مثبت و معنادار بر عملکرد تحصیلی و سبک های تفکر است. همچنین، یافته ها حاکی از تایید اثر غیرمستقیم «هوش منطقی-ریاضی» بر عملکرد تحصیلی از طریق میانجی گری سبک های تفکر بود. شاخص VAF، نقش میانجی سبک های تفکر را در رابطه بین هوش منطقی-ریاضی و عملکرد تحصیلی تایید کرد. در مجموع، یافته های پژوهش نشان می دهد که برخورداری از توانمندی های منطقی-ریاضی و به کارگیری سبک های تفکر کارآمد، از طریق سازمان دهی بهینه فرایندهای ذهنی، موجب ارتقای عملکرد تحصیلی دانش آموزان می شود. این نتایج بر ضرورت توجه برنامه ریزان آموزشی به تفاوت های فردی در نیم رخ هوشی و سبک های تفکر در طراحی مداخلات آموزشی تاکید می ورزد.

کلیدواژه ها:

عملکرد تحصیلی ، هوش چندگانه گاردنر ، سبک های تفکر