بررسی نقش سلامت روان، امید به آینده و حمایت اجتماعی ادراک شده در پیش بینی تمایل به فرزندآوری در جوانان

هدف این پژوهش بررسی نقش سلامت روان، امید به آینده و حمایت اجتماعی ادراک شده در پیش بینی تمایل به فرزندآوری در جوانان بود. روش پژوهش توصیفی–همبستگی بود. جامعه آماری شامل جوانان ۱۸ تا ۳۵ سال بود و ۳۰۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه سلامت عمومی (GHQ-۲۸)، مقیاس امید اشنایدر، مقیاس حمایت اجتماعی ادراک شده (MSPSS) و پرسشنامه تمایل به فرزندآوری بود. داده ها با همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل شدند. یافته ها نشان داد سلامت روان (r = ۰.۴۱, p < ۰.۰۰۱)، امید به آینده (r = ۰.۵۳, p < ۰.۰۰۱) و حمایت اجتماعی (r = ۰.۴۸, p < ۰.۰۰۱) با تمایل به فرزندآوری رابطه مثبت و معنادار دارند. همچنین این متغیرها توانستند ۴۳ درصد از واریانس تمایل به فرزندآوری را پیش بینی کنند (R² = ۰.۴۳). در میان متغیرها، امید به آینده قوی ترین پیش بین بود. نتایج نشان می دهد مداخلات مشاوره ای مبتنی بر ارتقای امید و حمایت اجتماعی می تواند در بهبود نگرش به فرزندآوری موثر باشد.

کلیدواژه ها:

مشاوره خانواده ، تمایل به فرزندآوری ، سلامت روان ، امید به آینده ، حمایت اجتماعی