اثربخشی پارادوکس درمانی بر خودپنداره جنسی زنان متاهل مراجعه کننده به مراکز مشاوره ای

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی پارادوکس درمانی بر خودپنداره جنسی زنان متاهل مراجعه کننده به مراکز مشاوره ای انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش شامل زنان متاهل مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر تهران در سال ۱۴۰۴ بودند، که در این پژوهش با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس ۳۰ نفر از زنان انتخاب شدند که با گمارش تصادفی ۱۵ نفر در گروه آزمایش و ۱۵ نفر در گروه کنترل قرار گرفتند. به منظور گردآوری داده ها از پرسشنامه خودپنداره جنسی استفاده شد. سپس گروه آزمایش ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای تحت پارادوکس درمانی قرار گرفتند، در صورتی که گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد. یافته ها نشان می دهد که بعد از پارادوکس درمانی تفاوت مشاهده شده بین میانگین نمره خودپنداره جنسی شرکت کنندگان گروه آزمایش در مرحله پس آزمون نسبت به پیش آزمون معنی دار می باشد. اثربخشی پارادوکس درمانی بر خودپنداره جنسی زنان متاهل مراجعه کننده به مراکز مشاوره ای تاثیر دارد.

کلیدواژه ها:

اثربخشی پارادوکس درمانی ، خودپنداره جنسی ، زنان متاهل