اثربخشی آموزش مهارت های زندگی بر سلامت عمومی دختران با سطح هوش مرزی

این پژوهش با هدف تعیین اثربخشی مهارت های زندگی بر سلامت عمومی دختران با سطح هوش مرزی انجام شد. این پژوهش از نوع مطالعات نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه مددجویان خانه نگهداری از معلولین ذهنی خفیف دورنالار شهر تبریز در سال ۱۴۰۳ بود. نمونه آماری شامل ۲۰ نفر بود که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۰ نفر) و کنترل (۱۰ نفر) جایگزین شدند. داده های پژوهش از طریق پرسشنامه سلامت عمومی (GHQ) جمع آوری شدند. برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش تحلیل کوواریانس چند متغیری در برنامه SPSS نسخه ۲۶ استفاده شد. یافته پژوهش نشان داد که آموزش مهارت های زندگی منجر به تفاوت معنی دار در سلامت عمومی و ابعاد آن شامل علایم جسمی، علایم اضطرابی و اختلال خواب، کارکرد اجتماعی و علایم افسردگی در دختران با سطح هوش مرزی شده است (۰۵/۰p<). به عبارتی، آموزش مهارت های زندگی اثربخشی قابل توجهی بر کاهش علایم جسمی، اضطرابی، اختلال خواب، کارکرد اجتماعی و علایم افسردگی دختران شده است. با توجه به یافته ها می توان مطرح ساخت که آموزش مهارت های زندگی با ایجاد یک الگوی مثبت برای مقابله با مشکلات و تمرکز بر راه حل ها به دختران کمک می کند تا با رویکردی فعال تر و سالم تر به زندگی نگاه کنند، که موجب کاهش علایم جسمی و روانی و بهبود کلی سلامت آن ها می شود.

کلیدواژه ها:

سلامت عمومی ، آموزش مهارت های زندگی ، دختران ، هوش مرزی