تعامل هورمون ها و اختلالات روانی: یک بررسی دوسویه و پیامدهای درمانی (مقاله مروری)

رابطه میان سیستم غدد درون ریز و اختلالات روان پزشکی پیچیده و دوسویه است. عدم تعادل هورمونی به آسیب شناسی بیماری های روانی کمک می کند، در حالی که شرایط روان پزشکی به نوبه خود می توانند عملکرد طبیعی غدد درون ریز را مختل کنند. این مقاله مروری به بررسی شواهد کنونی در مورد این رابطه دوسویه در سراسر محورهای هورمونی اصلی می پردازد و پتانسیل درمانی مداخلات مبتنی بر هورمون را ارزیابی می نماید. یافته ها نشان می دهند که بی نظمی در محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-آدرنال (HPA) با افزایش سطح کورتیزول در اختلال افسردگی اساسی و اختلالات اضطرابی همراه است. همچنین کاهش هورمون های جنسی مانند استروژن در دوران یائسگی و کاهش تستوسترون در مردان مسن با افزایش خطر افسردگی، اضطراب و علائم روان پریشی مرتبط است. از سوی دیگر، اختلالات روانی خود از طریق مکانیسم های بازخورد منفی مختل شده و مقاومت به گلوکوکورتیکوئید، هومئوستاز هورمونی را بر هم می زنند. درمان جایگزینی هورمون (HRT) در زنان یائسه اثرات مثبتی بر خلق وخو و شناخت نشان داده و خطر عود روان پریشی را تا ۱۶٪ کاهش می دهد. تعدیل کننده های انتخابی گیرنده استروژن (SERMs) مانند رالوکسیفن نیز در بهبود علائم اسکیزوفرنی موثر بوده اند. نتایج این مطالعه بر ضرورت رویکرد «آگاهانه از غدد درون ریز» در روان پزشکی و نیاز به راهبردهای درمانی فردمحور و مختص جنسیت تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

هورمون ها ، اختلالات روانی ، محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-آدرنال (HPA)