بررسی میزان ابتلا به درماتیت دست در بین پرستاران کشور ایران در حین شیوع بیماری COVID_۱۹

زمینه وهدف: یکی از بیماری های شغلی پوست در بین پرستاران درماتیت دست است. پرستاران به دلیل استفاده بیشتر از وسایل حفاظت شخصی و محلول های ضدعفونی کننده بیشتر در خطر ابتلا به درماتیت هستند. با توجه به شیوع بیماری COVID-۱۹ مواجهه پرستاران با محلول های ضدعفونی کننده افزایش یافته است که می تواند باعث افزایش ابتلا به درماتیت در بین پرستاران شود. هدف از این مطالعه تعیین میزان ابتلا به درماتیت در بین پرستاران کشور ایران و عوامل مرتبط با آن در حین شیوع بیماری COVID-۱۹ می باشد. روش بررسی: این مطالعه توصیفی-تحلیلی که به صورت نمونه گیری در دسترس بر روی ۲۸۷ نفر از پرستاران کشور ایران که مایل به همکاری بودند انجام شد. داده ها با استفاده از پرسش نامه self-administered questionnaire on hand dermatitis به شیوه مجازی جمع آوری شد. جهت آنالیز داده ها از نرم افزار SPSS ویرایش ۲۲ استفاده شد. یافته ها: با توجه به نتایج این مطالعه میزان شیوع درماتیت دست در بین پرستاران بخش کرونا ۶۵.۷% و در بین پرستاران بخش های غیر کرونا ۳۶.۲% بود. از بین متغیرهای دموگرافیک جنسیت یک ریسک فاکتور معنی دار برای درماتیت دست در بین پرستاران بخش های کرونا (P=۰.۰۰۰) و غیر کرونا (۰.۰۲۹) بود. درماتیت دست با استفاده از دستکش، جنس دستکش، نوع ماده ضدعفونی کننده و میزان آن ارتباط معنی داری نداشت. اما سابقه آلرژی (P=۰.۰۰۰) و تعداد شستشوی دست (P=۰.۰۰۳) در شیفت کاری ارتباط معنی داری با شیوع درماتیت در بین پرستاران بخش کرونا داشت. نتیجه گیری: درماتیت دست یک مشکل جدی در بین پرستاران بخش کرونا است. بنابراین شناسایی و درمان به موقع این آسیب می تواند بسیار کمک کننده باشد. پرستاران باید آموزش های کافی و مراقبت های لازم را در مورد درماتیت دست دریافت کنند.

کلیدواژه ها:

درماتیت ، پرستار ، بیماری COVID-۱۹