بررسی اثربخشی آموزش ترکیبی حضوری و مجازی در مدارس ابتدایی

تحولات سریع فناوری و تغییر شیوه های یادگیری دانش آموزان نظام آموزشی را به سمت بهره گیری از روش های نوین سوق داده است. یکی از رویکردهای موثر در این زمینه آموزش ترکیبی است که با تلفیق آموزش حضوری و یادگیری آنلاین فرصت های تازه ای برای بهبود کیفیت یاددهی-یادگیری فراهم می کند. این مقاله با هدف معرفی مفهوم آموزش ترکیبی، مدل های رایج آن و بررسی مزایا و چالش های اجرای این رویکرد در دوره ابتدایی تدوین شده است. مرور منابع نشان می دهد که آموزش ترکیبی می تواند موجب افزایش انگیزه، مشارکت، یادگیری فعال، تقویت مهارت های دیجیتال و پاسخگویی بهتر به تفاوت های فردی دانش آموزان شود. در عین حال محدودیت زیرساخت های فناوری، کمبود مهارت های دیجیتال معلمان، دشواری های برنامه ریزی و ضعف نظام ارزیابی از مهم ترین موانع اجرای موفق آن به شمار می رود. در پایان راهکارهایی همچون تقویت زیرساخت ها، آموزش معلمان، تولید محتوای تعاملی و پشتیبانی مدیریتی پیشنهاد شده است. نتایج این بررسی نشان می دهد که آموزش ترکیبی در صورت فراهم بودن شرایط اجرایی می تواند به عنوان رویکردی کارآمد برای ارتقای کیفیت یادگیری در مدارس ابتدایی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

آموزش ترکیبی ، یادگیری ترکیبی ، آموزش ابتدایی ، فناوری آموزشی ، یادگیری مشارکتی ، شخصی سازی یادگیری ، یادگیری فعال