بررسی انواع رویکردهای تربیتی برای دانش آموزان بیش فعال در مقطع ابتدایی

اختلال کم توجهی بیش فعالی یکی از شایع ترین اختلالات در دوران کودکی است که بر جنبه های مختلف یادگیری، رفتار و تعاملات اجتماعی دانش آموزان تاثیر می گذارد. در مقطع ابتدایی شناسایی و به کارگیری رویکردهای تربیتی موثر برای این دانش آموزان امری حیاتی برای موفقیت تحصیلی و سازگاری آنان محسوب می شود. این پژوهش با هدف بررسی و تبیین رویکردهای تربیتی موثر بر دانش آموزان ADHD در مقطع ابتدایی انجام شده است. تمرکز اصلی بر شناسایی و تحلیل مدل های آموزشی و رفتاری است که منجر به بهبود سازگاری، عملکرد تحصیلی و کاهش چالش های رفتاری این دانش آموزان می گردد. پژوهش حاضر از نوع توصیفی-تحلیلی است. در این مطالعه با اتکا به چارچوب نظری مبتنی بر پژوهش های پیشگامان حوزه ADHD، مانند راسل بارکلی در زمینه کارکردهای اجرایی، گری استونر در مداخلات رفتاری کلاسی، و جرج دوپاول در ارزیابی مداخلات مدرسه محور به تحلیل و جمع بندی رویکردهای تربیتی پرداخته شده است. داده ها از طریق مرور و تحلیل مطالعات پیشین در این حوزه جمع آوری و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته اند. یافته های این پژوهش بر اهمیت به کارگیری راهبردهای آموزشی و تربیتی جامع و چندوجهی برای دانش آموزان ADHD در مقطع ابتدایی تاکید دارد. توجه به جنبه های مختلف رشدی و یادگیری این دانش آموزان از طریق ترکیب مداخلات رفتاری شناختی و فردی سازی می تواند به بهبود چشمگیر پیامدهای تحصیلی و رفتاری آنان منجر شود.

کلیدواژه ها:

بیش فعالی ، رویکردهای تربیتی ، دانش آموزان ابتدایی ، مداخلات رفتاری