تاثیر آموزش معکوس با رویکرد کاوشگری کاربرد محور بر اضطراب ریاضی دانش آموزان پایه چهارم ابتدایی

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر آموزش معکوس با رویکرد کاوشگری کاربرد محور بر کاهش اضطراب ریاضی دانش آموزان دختر پایه چهارم ابتدایی بود. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان دختر پایه چهارم ابتدایی شهر جهرم در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ بود که از میان آنها ۶۰ نفر با روش نمونه گیری تصادفی خوشهای انتخاب و در دو گروه آزمایش (۳۰ نفر) و کنترل (۳۰ نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش به مدت ۶ هفته (۱۲ جلسه) تحت آموزش معکوس با رویکرد کاوشگری کاربرد محور قرار گرفت و گروه کنترل آموزش سنتی دریافت کرد. ابزار پژوهش پرسشنامه استاندارد اضطراب ریاضی کودکان (MASC) بود که پایایی آن با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ (۰.۸۷) تایید شد. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس (ANCOVA) تحلیل شد. یافته ها نشان داد که پس از حذف اثر پیش آزمون تفاوت معناداری بین دو گروه در نمرات پس آزمون اضطراب ریاضی وجود دارد (F(۱,۵۷) = ۹.۱۷, P = ۰.۰۰۴). همچنین اندازه اثر Cohen's d برابر ۰.۷۰ به دست آمد که نشان دهنده اثر بخشی متوسط به بالای مداخله است. بر اساس یافته های پژوهش آموزش معکوس با رویکرد کاوشگری کاربرد محور تاثیر معناداری بر کاهش اضطراب ریاضی دانش آموزان دارد و استفاده از سناریوهای واقعی زندگی و انتقال دو گام اول مدل E۵ به خانه نقش کلیدی در اثر بخشی این روش ایفا می کند.

کلیدواژه ها:

آموزش معکوس ، اضطراب ریاضی ، رویکرد کاوشگری کاربرد محور ، خود تنظیمی ، پایه چهارم ابتدایی