باز تعریف یادگیری آنلاین برای کودکان استثنایی تحلیل روان شناختی شکاف عاطفی آموزشی در آموزش مجازی کودکان با نیازهای ویژه

گسترش آموزش مجازی در سال های اخیر به ویژه پس از بحران جهانی کرونا، نظام های آموزشی را وارد مرحله ای تازه از تحول کرد. با این حال، این تحول برای همه دانش آموزان به یک اندازه سودمند نبود. کودکان استثنایی و دارای نیازهای ویژه، به دلیل ویژگی های شناختی، هیجانی و ارتباطی خاص خود، بیش از سایر گروه ها در معرض آسیب های ناشی از آموزش آنلاین قرار گرفتند. مسئله اصلی تنها دسترسی به آموزش نبود، بلکه کیفیت تجربه روانی یادگیری به چالشی اساسی تبدیل شد. این مقاله با رویکرد تحلیلی - روانشناختی تلاش می کند مفهوم شکاف عاطفی آموزشی را در بستر یادگیری مجازی کودکان استثنایی کند. منظور از شکاف عاطفی - آموزشی فاصله ای است که میان دریافت محتوای آموزشی و تجربه هیجانی بررسی یادگیری در فضای آنلاین شکل می گیرد. در این وضعیت، کودک ممکن است در کلاس حضور داشته باشد اما از نظر روانی، شناختی و عاطفی در فرآیند یادگیری مشارکت ندارد. یافته های تحلیلی این مقاله نشان می دهد که آموزش مجازی برای کودکان دارای اختلال طیف اوتیسم، نقص توجه و بیش فعالی، اختلالات یادگیری و ناتوانی شناختی، نه تنها مشکلات آموزشی، بلکه بحران هایی در حوزه انگیزش، امنیت روانی، خودپنداره تحصیلی و تعامل اجتماعی ایجاد کرده است. همچنین مقاله حاضر تاکید می کند که شکست بسیاری از برنامه های آموزشی آنلاین، ناشی از نگاه صرفا فناورانه به آموزش بوده و ابعاد روانشناختی کودک در طراحی این سیستم ها نادیده گرفته شده است. در پایان، مدلی تحت عنوان «یادگیری هیجان محور تطبیقی» پیشنهاد می شود که بر ترکیب حمایت عاطفی، تعامل انسانی، طراحی شناخت محور و انعطاف آموزشی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

کودکان استثنایی ، آموزش های مجازی ، یادگیری آنلاین ، روانشناسی تربیتی ، اختلالات یادگیری ، اوتیسم ، ADHA ، شکاف عاطفی – آموزشی