گفتمان تربیتی در کنشهای گفتاری حضرت یوسف (علیه السلام) در قرآن با تکیه بر نظریه جان سرل

قصه ی یوسف (ع) در قرآن از برجسته ترین نمونه های روایت قرآنی است که افزون بر بیان رخدادهای تاریخی و اخلاقی، حامل لایه های عمیق تربیتی و هدایتی است. پژوهش حاضر با هدف بررسی گفتمان تربیتی در کنش های گفتاری قصه ی یوسف (ع) بر اساس نظریه کنش گفتاری جان سرل و با روش توصیفی - تحلیلی انجام شده است. در این پژوهش آیات مربوط به قصه ی یوسف (ع) از منظر انواع کنش های گفتاری شامل، اظهاری، ترغیبی، اعلامی تعهدی و عاطفی تحلیل شده اند تا نشان داده شود چگونه ساختار گفتاری آیات در خدمت انتقال پیام های تربیتی قرار گرفته است. یافته های پژوهش نشان می دهد که در این قصه کنش های گفتاری نه تنها برای گزارش رخدادها به کار رفته اند، بلکه در ایجاد آموزه های تربیتی نقش اساسی دارند همچنین تنوع و هماهنگی کنش های گفتاری در این داستان قرآنی، جلوه ای از اعجاز بیانی و تربیتی قرآن را آشکار می سازد؛ زیرا قرآن با بهره گیری از زبان و کنش های گفتاری مخاطب را به تامل، پذیرش و الگوگیری اخلاقی و آموزشی فرا می خواند.

کلیدواژه ها:

قرآن ، تربیت ، جان سرل ، حضرت یوسف (ع) ، کنش گفتار