مقایسه اثربخشی زوج درمانی وجودی و زوج درمانی شناختی - رفتاری بر میزان رضایتمندی زناشویی زوجین دارای تعارضات زناشویی

پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی زوج درمانی وجودی و زوج درمانی شناختی - رفتاری بر میزان رضایت زناشویی زوجین دارای تعارضات زناشویی انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل افراد دارای تعارضات زناشویی مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر اهواز در سال ۱۴۰۴ بود که از میان آنان ۴۵ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در سه گروه درمان وجودی، درمان شناختی - رفتاری و گروه کنترل گمارده شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه رضایت زناشویی انریچ بود. مداخلات درمانی طی ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای به صورت گروهی اجرا شد. داده ها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر آمیخته و نرم افزار SPSS نسخه ۲۷ تحلیل شدند. یافته ها نشان داد هر دو مداخله درمانی موجب افزایش معنادار رضایت زناشویی در مقایسه با گروه کنترل شدند (p<۰.۰۰۱). همچنین اثر بخشی زوج درمانی وجودی در مقایسه با زوج درمانی شناختی - رفتاری بیشتر بود و در مرحله پیگیری نیز پایداری بالاتری نشان داد. نتایج پژوهش حاکی از آن است که درمان وجودی با تاکید بر معنا، اصالت، مسئولیت پذیری و خودآگاهی می تواند در بهبود پایدار رضایت زناشویی زوجین دارای تعارضات زناشویی نقش موثرتری ایفا کند. بر این اساس استفاده از رویکردهای وجودی در مداخلات زوج درمانی می تواند به عنوان رویکردی موثر در ارتقای کیفیت روابط زناشویی مورد توجه مشاوران و درمانگران خانواده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

زوج درمانی وجودی ، زوج درمانی شناختی رفتاری ، رضایتمندی زناشویی ، تعارضات زناشویی