مدل ساختاری رابطه فرهنگ اخلاقی سازمانی و توانمندی روانشناختی با سلامت روان دبیران شهرستان کوهدشت با توجه به نقش میانجی استرس ناشی از جنگ

هدف پژوهش حاضر تبیین مدل روابط ساختاری بین فرهنگ اخلاقی سازمانی و توانمندی روانشناختی با سلامت روان دبیران با تاکید بر نقش میانجی استرس ناشی از شرایط بحرانی (جنگ) است. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی و مبتنی بر مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) است. جامعه آماری شامل تمامی دبیران شهرستان کوهدشت در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ بود که از میان آنها تعداد ۱۷۳ نفر به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه های استاندارد فرهنگ اخلاقی کاپرون (۲۰۰۸)، توانمندسازی روانشناختی اسپریتزر (۱۹۹۵)، سلامت عمومی - GHQ و مقیاس تاثیر رویداد (IES-R) استفاده شد. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار AMOS انجام گرفت. یافته ها نشان داد که فرهنگ اخلاقی سازمانی و توانمندی روانشناختی اثر مستقیم و مثبت معناداری بر سلامت روان و اثر مستقیم و منفی بر استرس ناشی از شرایط بحرانی دارند. همچنین نتایج تحلیل مسیر حاکی از آن است که استرس ناشی از شرایط بحرانی، نقش میانجی معناداری در رابطه بین متغیرهای سازمانی روانشناختی و سلامت روان ایفا می کند. نتایج این پژوهش بر اهمیت تقویت فرهنگ اخلاقی و محیط های کاری توانمندساز در مدارس به عنوان راهکاری راهبردی برای تعدیل اثرات استرس های محیطی و ارتقای بهزیستی روانی دبیران تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

فرهنگ اخلاقی سازمانی ، توانمندی روانشناختی ، سلامت روان ، استرس ناشی از جنگ ، دبیران