مروری بر روشها، مزایا و چالشهای آموزش مبتنی بر فناوری در مقطع ابتدایی

با گسترش فناوری های نوین و توسعه بسترهای ارتباطی آموزش مجازی به یکی از مهم ترین شیوه های آموزش در نظام های آموزشی تبدیل شده است. این روند به ویژه پس از شیوع بیماری کرونا اهمیت بیشتری پیدا کرد و مدارس ابتدایی نیز به استفاده گسترده از آموزش آنلاین و روش های نوین تدریس روی آوردند. از آنجا که دانش آموزان دوره ابتدایی دارای ویژگی های شناختی و رفتاری خاصی هستند، استفاده از روش های سنتی آموزش در فضای مجازی نمی تواند پاسخگوی نیازهای آموزشی آنان باشد. به همین دلیل بهره گیری از روش های نوین آموزش مجازی به منظور افزایش کیفیت یادگیری، انگیزه و مشارکت دانش آموزان ضروری به نظر می رسد. مقاله حاضر با روش توصیفی - مروری و با استفاده از منابع علمی فارسی و انگلیسی به بررسی روش های نوین آموزش مجازی در مقطع ابتدایی می پردازد. در این پژوهش، روش هایی مانند آموزش مبتنی بر بازی، یادگیری تعاملی، آموزش ترکیبی، استفاده از فناوری های واقعیت افزوده و واقعیت مجازی و همچنین یادگیری شخصی سازی شده مورد بررسی قرار گرفته اند. یافته ها نشان می دهد که استفاده از این روش ها می تواند موجب افزایش انگیزه یادگیری، بهبود تعامل دانش آموزان، ارتقای کیفیت آموزش و تقویت مهارت های دیجیتال در کودکان شود. در مقابل، چالش هایی نظیر کاهش تعامل اجتماعی، وابستگی به زیرساخت های فناوری، کاهش تمرکز دانش آموزان و نیاز به حمایت والدین نیز از جمله محدودیت های آموزش مجازی در دوره ابتدایی به شمار می روند. نتایج پژوهش نشان می دهد که استفاده هدفمند و اصولی از روش های نوین آموزش مجازی همراه با آموزش معلمان، تولید محتوای جذاب و تقویت زیرساخت های آموزشی می تواند نقش موثری در بهبود فرایند یاددهی یادگیری در مقطع ابتدایی داشته باشد.

کلیدواژه ها:

آموزش مجازی ، آموزش ابتدایی ، فناوری آموزشی ، یادگیری تعاملی ، تکنولوژی آموزشی ، آموزش ترکیبی