ارتباط والدگری هلیکوپتری با اضطراب اجتماعی و خودکارآمدی اجتماعی نقش میانجی تنظیم هیجان در نوجوانان شهر اصفهان

پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط والدگری هلیکوپتری با اضطراب اجتماعی و خودکارآمدی اجتماعی با توجه به نقش میانجی تنظیم هیجان در نوجوانان شهر اصفهان انجام شد. روش پژوهش توصیفی همبستگی از نوع مدل سازی معادلات ساختاری جامعه آماری شامل کلیه نوجوانان ۱۲-۱۸ ساله شهر اصفهان در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود. نمونه ای به حجم ۳۸۰ نفر (۱۹۰ پسر ۱۹۰ دختر) با روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند. ابزارها پرسشنامه والدگری هلیکوپتری (Odenweller et al., ۲۰۱۴)، مقیاس اضطراب اجتماعی برای نوجوانان (La Greca & Lopez, ۱۹۹۸)، مقیاس خودکارآمدی اجتماعی (Smith & Betz) و پرسشنامه تنظیم هیجان (Gross & John, ۲۰۰۳) بودند. داده ها با SPSS و AMOS تحلیل شد. یافته ها: والدگری هلیکوپتری با اضطراب اجتماعی رابطه مثبت (B=۰.۴۵) و با خودکارآمدی اجتماعی رابطه منفی (B=-۰.۴۰) داشت. تنظیم هیجان نقش میانجی جزئی ایفا کرد (P>۰.۰۵). شاخص های برازش مدل مطلوب بودند (CFI=۰.۹۳، RMSEA=۰.۰۶۸). نتیجه گیری والدگری هلیکوپتری هم به طور مستقیم و هم از طریق تضعیف تنظیم هیجان اضطراب اجتماعی را افزایش و خودکارآمدی اجتماعی را کاهش می دهد. آموزش والدین و نوجوانان توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

والدگری هلیکوپتری ، اضطراب اجتماعی ، خودکارآمدی اجتماعی ، تنظیم هیجان ، نوجوانان