تاثیر حمایت ادراک شده بر طلاق عاطفی زوجین با نقش واسطه ای سبک های مقابله با استرس

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر حمایت ادراک شده بر طلاق عاطفی زوجین با در نظر گرفتن نقش واسطه ای سبک های مقابله با استرس مسئله محور، هیجان محور و اجتنابی بود. جامعه آماری شامل ۵۰ نفر (۲۵ زوج) بود که به روش نمونه گیری در دسترس و هدفمند از میان مراجعه کنندگان به دو مرکز مشاوره خانواده در مناطق ۳ و ۵ تهران انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از سه پرسشنامه استاندارد شامل پرسشنامه حمایت اجتماعی ادراک شده (MSPSS) زیمت و همکاران (۱۹۸۸)، پرسشنامه طلاق عاطفی (EDS) گاتمن (۱۹۹۴) و پرسشنامه سبک های مقابله با استرس (CISS) اندلر و پارکر (۱۹۹۰) استفاده گردید. روش پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی-رگرسیون و داده ها با استفاده از نرم افزارهای SPSS نسخه ۲۶ و SmartPLS نسخه ۴ و به روش مدل سازی معادلات ساختاری با رویکرد حداقل مربعات جزئی (PS-SEM) و بوت استرپینگ با ۵۰۰۰ زیرنمونه تحلیل شدند. نتایج تحلیل داده ها در پژوهش حاضر نشان داد که میانگین نمره طلاق عاطفی در نمونه مورد مطالعه (۵/۲۵ از ۴۰) بالاتر از میانگین فرضی بود. بر اساس یافته های این پژوهش حمایت ادراک شده هم به طور مستقیم و هم از طریق تقویت سبک مقابله مسئله محور و تضعیف سبک های مقابله هیجان محور و اجتنابی به کاهش طلاق عاطفی زوجین منجر می شود. بنابراین طراحی و اجرای برنامه های آموزشی و مداخلاتی با هدف ارتقای حمایت عاطفی زوجین از یکدیگر و آموزش سبک های مقابله سازنده با استرس می تواند نقش موثری در پیشگیری و کاهش پدیده خاموش طلاق عاطفی در خانواده های ایرانی ایفا کند.

کلیدواژه ها:

حمایت ادراک شده ، طلاق عاطفی ، سبک های مقابله با استرس ، زوجین