تبیین فرایند روان شناختی پذیرش ازدواج مجدد والد از سوی نوجوانان ارائه مدل مفهومی مبتنی بر تجربه زیسته

هدف پژوهش حاضر تبیین فرایند روان شناختی پذیرش ازدواج مجدد والد از سوی نوجوانان و ارائه یک مدل مفهومی مبتنی بر تجربه زیسته آنان بود. این مطالعه با رویکرد کیفی و روش پدیدارشناسی انجام شد. جامعه آماری شامل نوجوانان دختر و پسری بود که والدین آنان پس از طلاق ازدواج مجدد را تجربه کرده بودند. نمونه گیری به صورت هدفمند انجام شد و گردآوری داده ها از طریق مصاحبه های عمیق نیمه ساختار یافته تا رسیدن به اشباع نظری (۱۸) نوجوان ادامه یافت. داده ها با استفاده از تحلیل مضمون مورد بررسی قرار گرفت. تحلیل داده ها نشان داد پذیرش ازدواج مجدد والد فرایندی تدریجی و چند مرحله ای است که از آشفتگی اولیه و تعارض وفاداری آغاز شده و در ادامه از مسیر مقاومت، فاصله گیری یا مذاکره عاطفی عبور می کند و نهایتا به پذیرش پایدار، پذیرش مشروط یا مقاومت مزمن منتهی می شود. یافته ها حاکی از آن است که مسائل عاطفی نوجوانان در این فرایند نسبت به ابعاد رفتاری و اجتماعی برجسته تر بوده و تعارض وفاداری نسبت به والد زیستی نقش محوری در شکل گیری پذیرش یا عدم پذیرش ایفا می کند. بر اساس نتایج مدل مفهومی پیشنهادی، پژوهش می تواند در مداخلات مشاوره ای خانواده های باز ساخت یافته مورد استفاده قرار گیرد و به والدین و متخصصان حوزه سلامت روان در تسهیل فرایند سازگاری نوجوانان کمک نماید.

کلیدواژه ها:

نوجوان ، ازدواج مجدد ، خانواده باز ساخت یافته ، تعارض وفاداری ، پذیرش ، والد ناتنی ، پژوهش کیفی