اثربخشی درمان شناختی- رفتاری بر مدیریت درد مزمن و بهزیستی روانشناختی در سالمندان مبتلا به فیبرومیالژیا

این پژوهش با هدف اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر مدیریت درد مزمن و بهزیستی روانشناختی در سالمندان مبتلا به فیبرومیالژیا انجام شد. پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل و دوره پیگیری دوماهه بود. تمامی سالمندان مرد مبتلا به فیبرومیالژیا ساکن در سرای سالمندان شهر تهران در سال ۱۴۰۴-۱۴۰۵ جمعیت آماری پژوهش را تشکیل دادند که با نمونه گیری هدفمند تعداد ۴۰ نفر انتخاب و با انتصاب تصادفی در دو گروه مساوی ۲۰ نفری گمارش شدند. برای گردآوری اطلاعات از پرسشنامه خودمدیریتی درد مزمن (نیکولاس و همکاران، ۲۰۰۰) و بهزیستی روانشناختی (ریف، ۱۹۸۹) استفاده شد. درمان شناختی رفتاری طی ۱۰ جلسه برای افراد گروه آزمایش اجرا شد، اما آزمودنی های گروه کنترل درمانی دریافت نکردند. تحلیل داده ها با روش های آمار توصیفی، تحلیل واریانس آمیخته با اندازه گیری مکرر و آزمون تعقیبی بن فرونی با نرم افزار آماری SPSS_v۲۶ انجام شد. نتایج نشان داد که درمان شناختی- رفتاری بر خودمدیریتی درد مزمن (F=۱۴/۲۵۵-۱۲/۲۷۳) و بهزیستی روانشناختی (F=۱۵/۴۵۱-۱۲/۲۸۹) در مبتلایان به فیبرومیالژیا موثر است (p<۰/۰۵). این یافته ها بیش از پیش نقش سازه های روانی-رفتاری را در فیبرومیالژیا روشن می سازد و لزوم استفاده از درمان های روانشناختی را به منظور بهبود وضعیت بیماران فیبرومیالژیا آشکار می سازد.

کلیدواژه ها:

درمان شناختی رفتاری ، درد مزمن ، بهزیستی روانشناختی ، فیبرومیالژیا