رابطه بین تاب آوری با خودکارآمدی تحصیلی دانشجویان با نقش میانجی گری تنظیم هیجان

دانشجویان در مسیر تحصیل با فشارهای روانی و چالش های متعددی مواجه اند و همین امر ضرورت توجه به سازه های روان شناختی مانند تاب آوری، خودکارآمدی و تنظیم هیجان را برجسته می سازد. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه ی تاب آوری با خودکارآمدی تحصیلی دانشجویان و نقش میانجی تنظیم هیجان انجام شد. روش تحقیق از نوع توصیفی-همبستگی بود؛ جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان رشته روانشناسی موسسه آموزش عالی تابران مشهد در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ بود که از میان آنان ۱۷۵ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه های استاندارد تاب آوری کانر و دیویدسون، خودکارآمدی تحصیلی اون، زاجاکوا و تنظیم هیجان گروس استفاده شد. داده ها با نرم افزار SPSS نسخه ۲۷ و آزمون های آمار توصیفی کولموگوروف-اسمیرنوف، همبستگی اسپیرمن و مدل یابی معادلات ساختاری (SEM) تحلیل گردید. یافته ها نشان داد تاب آوری و خودکارآمدی تحصیلی رابطه ای مثبت و معنادار دارند و تنظیم هیجان نقش میانجی موثری در این ارتباط ایفا می کند. بر اساس این نتایج آموزش مهارت های تنظیم هیجان می تواند تاب آوری دانشجویان را تقویت کند. افزایش تاب آوری و تنظیم هیجان موجب ارتقای خودکارآمدی تحصیلی می شود و توجه همزمان به این سه سازه روان شناختی می تواند مبنای طراحی مداخلات آموزشی و مشاوره ای در دانشگاه ها قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

تاب آوری ، خودکارآمدی تحصیلی ، تنظیم هیجان