واکاوی کاربرد هوش مصنوعی در برنامه ریزی درسی دانش آموزان دوره متوسطه اول

تحولات شتابان فناوری های نوین به ویژه هوش مصنوعی نظام های آموزشی را با فرصت ها و چالش های جدیدی مواجه ساخته است. یکی از حوزه های نوظهور و اثر گذار کاربرد هوش مصنوعی در برنامه ریزی درسی دانش آموزان به خصوص در دوره متوسطه اول است؛ دوره ای حساس که نقش بنیادینی در شکل گیری مهارت های شناختی، تحصیلی و شخصیتی دانش آموزان ایفا می کند. هدف پژوهش حاضر واکاوی ابعاد نظری، کارکردی و تربیتی کاربرد هوش مصنوعی در برنامه ریزی درسی دانش آموزان دوره متوسطه اول با تاکید بر مطالعات و دیدگاه های پژوهشگران ایرانی است. این مقاله با روش توصیفی تحلیلی و با اتکا به منابع کتابخانه ای و اسناد علمی، به بررسی مفاهیم هوش مصنوعی، برنامه ریزی درسی، قابلیت ها، مزایا، چالش ها و الزامات بومی سازی این فناوری در نظام آموزشی ایران می پردازد. یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی می تواند با شخصی سازی، یادگیری، بهبود مدیریت زمان، ارتقای انگیزش تحصیلی و افزایش کیفیت تصمیم گیری آموزشی نقش موثری در برنامه ریزی درسی ایفا کند؛ با این حال چالش هایی نظیر شکاف دیجیتال، ملاحظات اخلاقی، ضعف زیرساخت ها و کمبود سواد فناورانه معلمان و دانش آموزان، نیازمند توجه جدی سیاست گذاران آموزشی است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، برنامه ریزی درسی ، آموزش و پرورش ، متوسطه اول ، یادگیری شخصی سازی شده