پیش بینی رفتارهای پرخطر بر اساس راهبردهای مقابله ای و مکانیزم های دفاعی در جوانان

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش راهبردهای مقابله ای و مکانیزم های دفاعی در پیش بینی رفتارهای پرخطر در جوانان طراحی و انجام شد. دوران جوانی یکی از حساس ترین مراحل رشد فردی و اجتماعی است که با تغییرات سریع زیستی، روان شناختی و اجتماعی همراه بوده و افراد را در معرض انواع رفتارهای پرخطر قرار می دهد. رفتارهای پرخطر نه تنها سلامت جسمی و روانی جوانان را تهدید می کند بلکه تبعات گسترده ای در سطوح خانوادگی، اجتماعی و اقتصادی به دنبال دارد. روش پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی بود. ابزارهای گردآوری داده ها عبارت بودند از پرسشنامه رفتارهای پرخطر (YRBSS)، پرسشنامه راهبردهای مقابله ای لازاروس و فولکمن (WCQ) و پرسشنامه سبک های دفاعی (DSQ). جامعه آماری شامل ۱۵۰ نفر بود که با روش نمونه گیری غیرتصادفی در دسترس به عنوان حجم نمونه در نظر گرفته شدند. فرضیه های پژوهش با استفاده از روش تحلیل آماری به کمک نرم افزار SPSS۲۶ مورد بررسی قرار گرفتند. یافته ها نشان داد که راهبردهای مقابله ای و مکانیزم های دفاعی هر دو قادر به پیش بینی رفتارهای پرخطر در جوانان هستند. به طور خاص، راهبردهای مقابله ای مساله مدار و مکانیزم های دفاعی بالغ با کاهش گرایش به رفتارهای پرخطر همراه بودند، در حالی که استفاده از راهبردهای هیجان مدار و اجتنابی و همچنین مکانیزم های دفاعی ناپخته، احتمال بروز رفتارهای پرخطر را افزایش داد. این نتایج نشان داد که سبک های مقابله ای و دفاعی ناکارآمد می توانند زمینه ساز افزایش خطرپذیری در جوانان باشند و در مقابل مهارت های مقابله ای سازگارانه نقش حفاظتی ایفا می کنند. در مجموع، نتایج پژوهش حاضر اهمیت پرداختن به آموزش مهارت های مقابله ای سالم و تقویت مکانیزم های دفاعی سازگارانه را در مداخلات پیشگیرانه و درمانی جوانان برجسته می سازد. این یافته ها می تواند مورد استفاده متخصصان سلامت روان، مشاوران، مربیان و سیاست گذاران اجتماعی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

رفتارهای پرخطر ، راهبردهای مقابله ای ، مکانیزم های دفاعی