پیش بینی اضطراب اجتماعی بر اساس خودکارآمدی و کمال گرایی با میانجی گری تاب آوری در دانش آموزان نوجوان

هدف اصلی پژوهش پیش رو پیش بینی اضطراب اجتماعی بر اساس خودکارآمدی و کمال گرایی با میانجی گری تاب آوری در دانش آموزان نوجوان می باشد. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر موقعیت میدانی و بر مبنای گردآوری داده ها از نوع همبستگی بود. جامعه تحقیق پیش رو کلیه دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوم شهر زنجان در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود. نمونه آماری شامل ۳۰۰ نمونه بود که به روش نمونه گیری خوشه ای تصادفی انتخاب شدند. برای اندازه گیری متغیرهای تحقیق از پرسشنامه اضطراب اجتماعی جرابک (۱۹۹۶)، پرسشنامه خودکارآمدی عمومی شرر (۱۹۸۲)، پرسشنامه کمال گرایی چند بعدی فراست (۱۹۹۵) و در نهایت پرسشنامه تاب آوری کانر و دیویدسون (۲۰۰۳) استفاده شد. برای آزمون فرضیه های تحقیق از آزمون ضریب همبستگی و مدل سازی معادلات ساختاری استفاده شد. نتایج پژوهش حاکی از آن است که اضطراب اجتماعی بر اساس خودکارآمدی و کمال گرایی با میانجی گری تاب آوری در دانش آموزان نوجوان دختر متوسطه دوم شهر زنجان را در سطح خطای ۰.۰۵ و سطح اطمینان ۹۵ درصد دارند. در نهایت بر اساس نتایج می توان نتیجه گرفت برای پیش بینی اضطراب اجتماعی در میان دانش آموزان می توان از دو متغیرهای نظیر خودکارآمدی، کمال گرایی و تاب آوری استفاده کرد.

کلیدواژه ها:

اضطراب اجتماعی ، خودکارآمدی ، کمال گرایی ، تاب آوری