بررسی تاثیر روش حافظه محور بر تفکر انتقادی در آموزش ابتدایی

نظام آموزشی ابتدایی ایران سالهاست با تمرکز بر حفظ و بازتولید، اطلاعات زمینه حافظه محور را در فرآیند یاددهی- یادگیری حاکم کرده است؛ رویکردی که به جای تقویت مهارتهای تفکر به ارتقاء نمرات سطحی توجه دارد. پژوهش حاضر با روش تحلیل کتابخانه ای و مرور نظریه های آموزشی نوین به بررسی پیامدهای تربیتی این الگو بر رشد تفکر انتقادی دانش آموزان می پردازد. یافته ها بیانگر آن اند که غلبه حافظه گرایی موجب کاهش توانایی پرسشگری، تحلیل منطقی و داوری مستقل در کودکان می شود. با استناد به منابع معتبر داخلی و خارجی، نقاط ضعف آموزش حافظه محور واکاوی شده و پیشنهاداتی برای بازنگری برنامه های درسی، توانمندسازی معلمان و طراحی محیط های یادگیری متناسب با پرورش ذهن نقاد ارائه گردیده است. این مقاله درصدد است تا گامی در جهت اصلاح نگرش های آموزشی و ارتقاء کیفیت تربیت فکری نسل های آینده بردارد.

کلیدواژه ها:

آموزش حافظه محور ، تفکر انتقادی ، آموزش ابتدایی ، تحلیل برنامه درسی ، روش تدریس