تعیین اندازه اثر متغیرهای عزت نفس و تنظیم شناختی هیجان در گرایش به اعتیاد در میان دانشجویان دختر و پسر

پژوهش حاضر با هدف پیش بینی گرایش به اعتیاد بر اساس عزت نفس و تنظیم شناختی هیجان در دانشجویان انجام گرفت. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانشجویان مقطع کارشناسی دانشگاه های آزاد اسلامی شهر تهران بود که با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس و بر اساس ملاک های ورود و خروج تعداد ۱۰۰ نفر به عنوان نمونه مورد ارزیابی قرار گرفتند. برای سنجش متغیرهای مورد مطالعه از پرسشنامه های گرایش به اعتیاد زرگر (۱۳۸۵)، عزت نفس روزنبرگ (۱۹۶۵) و تنظیم شناختی هیجان گرانفسکی و همکاران (۲۰۰۶) استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده های پژوهش با استفاده از روش های ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون گام به گام و با نرم افزار SPSS نسخه ۲۳ صورت گرفت و سطح معناداری آزمون ها ۰/۰۵ در نظر گرفته شد. یافته ها نشان داد که همبستگی منفی معنی داری بین عزت نفس و تنظیم شناختی هیجان با گرایش به اعتیاد دانشجویان وجود داشت. ۱۸ درصد از واریانس گرایش به اعتیاد توسط متغیر عزت نفس و در مجموع ۳۵ درصد از واریانس گرایش به اعتیاد توسط عزت نفس و تنظیم شناختی هیجان تبیین شد. با توجه به نتایج پژوهش می توان اظهار کرد که جهت کاهش گرایش به اعتیاد دانشجویان به متغیرهای عزت نفس و تنظیم شناختی در این جامعه آماری توجه ویژه شود و این متغیرها را در آنان تقویت کرد.

کلیدواژه ها:

گرایش به اعتیاد ، عزت نفس ، تنظیم شناختی هیجان ، دانشجویان