پیش بینی بهزیستی اجتماعی بر اساس شفقت نسبت به دیگران و بلوغ عاطفی در جوانان

هدف از پژوهش حاضر پیش بینی بهزیستی اجتماعی بر اساس شفقت نسبت به دیگران و بلوغ عاطفی در جوانان بود. روش پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش را جوانان ۲۰ تا ۴۰ ساله دارای حداقل مدرک تحصیلی کارشناسی ساکن در شهر تهران تشکیل دادند. از جامعه مذکور ۱۹۴ نفر به روش نمونه گیری تصادفی خوشهای چند مرحله ای با استفاده از نرم افزار G*Power به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش شامل ۳ پرسشنامه بهزیستی اجتماعی (کیز ۱۹۹۸)، مقیاس شفقت ساسکس-آکسفورد - شفقت دیگران (SOCS_O) گو و همکاران (۲۰۲۰) و پرسشنامه بلوغ عاطفی (EMS) سینگ و بهارگاوا (۱۹۹۰) بودند. برای تحلیل نتایج از آمار توصیفی و سپس ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه استفاده شد. نتایج نشان داد بین بهزیستی اجتماعی با شفقت نسبت به دیگران شامل تشخیص رنج، بودن رنج، همدردی نسبت به دیگران، تحمل ناخوشایندی و تسکین رنج دیگران رابطه مثبت و معنادار وجود داشت (۰/۰۱>P). همچنین بین بهزیستی اجتماعی با بلوغ عاطفی شامل عدم ثبات عاطفی، بازگشت عاطفی، فروپاشی شخصیت، ناسازگاری اجتماعی، فقدان استقلال رابطه معنادار وجود داشت (۰/۰۱>P). نتایج حاصل از رگرسیون چندگانه نشان داد که شفقت نسبت به دیگران و بلوغ عاطفی قادر به پیش بینی بهزیستی اجتماعی در جوانان هستند و ۵۳ درصد از واریانس بهزیستی اجتماعی را تبیین کردند. بیشترین سهم مربوط به متغیر شفقت نسبت به دیگران بود. نتایج کلی پژوهش نشان داد که شفقت نسبت به دیگران و بلوغ عاطفی از عوامل تاثیرگذار در میزان بهزیستی اجتماعی جوانان هستند، بنابراین به منظور ارتقای رشد بهزیستی اجتماعی در جوانان لازم است آموزشهای موثری پیرامون برقراری روابط عاطفی مناسب در خانواده و اجتماع به آنها داده شود.

کلیدواژه ها:

بهزیستی اجتماعی ، بلوغ عاطفی ، شفقت نسبت به دیگران