اثربخشی اجرای یک دوره تمرین هوازی بر آمادگی جسمانی و افسردگی زنان میانسال خانه دار دارای اضافه وزن

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 10

فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

NRSSPE10_287

تاریخ نمایه سازی: 29 مرداد 1405

چکیده مقاله:

زنان بیشتر در معرض خطر چاقی و در نتیجه افسردگی قرار دارند که هر دو این ها بر مشکلات جسمی و روانی و بهداشتی زنان می افزاید. این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی اجرای یک دوره تمرین ورزشی بر آمادگی جسمانی و افسردگی زنان میان سال خانه دار دارای اضافه وزن انجام شد. روش کار: روش پژوهش به صورت نیمه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون-پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه زنان میان سال خانه دار با علائم اضافه وزن شهر اصفهان تشکیل داد. نمونه شامل ۴۰ نفر از زنان میان سال خانه دار با علائم اضافه وزن (درصد چربی>۸۵) بودند که به صورت تصادفی در دو گروه تمرین ورزشی (۲۰ نفر) و کنترل (۲۰ نفر) قرار گرفتند. افراد با پرسشنامه افسردگی، شاخص های توان هوازی، قد، وزن، دور کمر، درصد چربی زیر پوستی، ضربان قلب استراحتی، فشار خون استراحتی پیش و پس از مداخله در گروه تمرین و کنترل مورد اندازه گیری قرار گرفتند. سپس آزمودنی های گروه تمرین ورزشی به مدت هشت هفته و هر هفته ۳ جلسه ۶۰ دقیقه ای در یک برنامه ورزش هوازی (ایروبیک) قرار گرفتند، تجزیه و تحلیل داده ها با روش تحلیل کوواریانس تک متغیره با استفاده از نرم افزار آماری SPSS۲۲ انجام شد. یافته ها: طبق نتایج تحقیق یک دوره تمرین هوازی بر توان هوازی زنان (۰۰۱/۰= P و ۶۶/۱۶= F)، ضربان قلب استراحتی زنان (۰۰۰۱/۰= P و ۸۶/۱۹= F)، فشار خون استراحتی سیستول (۰۰۰۱/۰= P و ۸۷/۳۰= F) و دیاستول (۰۰۰۱/۰= P و ۱۴/۲۲= F)، درصد چربی (۰۰۰۱/۰= P و ۴۲/۶۲= F)، دور کمر به دور لگن (۰۰۰۱/۰= P و ۴۲/۷۶= F) و نمره افسردگی (۰۰۰۱/۰= P و ۵۲/۳۰= F) زنان میان سال خانه دار دارای اضافه وزن تاثیر داشت. نتیجه گیری: می توان گفت انجام تمرینات هوازی به عنوان یک روش غیر دارویی و موثر می تواند مقدار نیم رخ چربی و برخی فاکتورهای آمادگی جسمانی را در زنان دارای اضافه وزن و چاق کاهش دهد و ترکیب بدنی آن ها را بهبود بخشد از طرفی بر بهبود افسردگی در زنان میان سال تاثیر بالایی خواهد داشت.

نویسندگان

فاطمه طیبی ورتونی

دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه تربیت بدنی، دانشگاه شهرکرد، ایران

ابراهیم بنی طالبی

استاد تمام فیزیولوژی ورزش، گروه علوم ورزشی دانشگاه شهرکرد