قوانین حقوق بین الملل در حمایت از زنان در برابر خشونت های خانگی و جنسی

خشونت علیه زنان، به ویژه در قالب خشونت های خانگی و جنسی، یکی از مهم ترین چالش های حقوق بشری معاصر است که به عنوان پدیده ای ساختاری، مستلزم مداخله فعال دولت ها در چارچوب حقوق بین الملل شناخته می شود. حقوق بین الملل از طریق اسناد الزام آور و تفاسیر نهادهای نظارتی، به ویژه کنوانسیون رفع کلیه اشکال تبعیض علیه زنان (CEDAW)، خشونت مبتنی بر جنسیت را شکلی از تبعیض و نقض حقوق بشر تلقی کرده و تعهداتی در حوزه پیشگیری، حمایت از قربانیان و پیگرد مرتکبان برای دولت ها ایجاد کرده است. این پژوهش با رویکردی تحلیلی، چارچوب حقوق بین الملل در حمایت از زنان در برابر خشونت های خانگی و جنسی را بررسی کرده و با تمرکز بر تعهدات سه گانه دولت ها، چالش های عمومی تحقق این تعهدات در سطح ملی را با رویکردی تطبیقی و با اشاره به نظام حقوقی ایران به عنوان یکی از مصادیق مورد واکاوی قرار می دهد. یافته های پژوهش نشان می دهد که علی رغم پیشرفت های هنجاری در سطح بین المللی، ضعف در درونی سازی قواعد بین المللی، فقدان جرم انگاری مستقل و کاستی های سازوکارهای حمایتی و دادرسی، اجرای موثر این تعهدات را در سطح ملی با موانع جدی مواجه ساخته است.

کلیدواژه ها:

خشونت خانگی ، خشونت جنسی ، حقوق بین الملل ، حمایت از زنان ، کنوانسیون CEDAW ، تبعیض جنسیتی ، تعهدات دولتی