اعتبار قول «کارشناس و اهل خبره» از نظرگاه فقه و حقوق

امروز به دلیل پیچیدگی مسائل و تخصصی شدن امور نیاز به کارشناس و اهل خبره امری ضروری و پرکاربرد است. تکیه محاکم قضایی، پزشکی و مهم تر از همه حکمرانی بر آراء و نظرات کارشناس و اهل خبره و تاثیر آن بر روند حرفه های یاد شده ارزش گذاری و اعتبارسنجی آن را به مسئله ای مهم در فقه و حقوق مبدل ساخته است. نگرشی بر آثار و نگاشته ها نشان می دهد که از نگاه برخی نظر کارشناس و اهل خبره به خودی خود موضوعیتی نداشته و تنها به دلیل علم آور بودن قابل ارزیابی و پذیرش است. در مقابل برخی نیز برای آن موضوعیت قائل بوده و با تکیه بر مستندات قرآنی و روایی و عقلائی به اثبات حجیت آن پرداخته اند. بدیهی است که پذیرش دیدگاه دوم از اهمیت و جایگاه خاصی برخوردار است. بدین منظور در این نوشتار سعی شده است با رویکردی به دو نگاه مستندات قول اهل خبره و کارشناس مورد بازخوانی و تحلیل قرار گیرد. در این راستا، پژوهش پیش رو که با تکیه بر گردآوری اطلاعات به صورت کتابخانه ای و روش توصیفی - تحلیلی سامان یافته است، می کوشد تا با واکاوی مستندات نگاه موجهی را نسبت به اعتبار قول اهل خبره ارائه دهد.

کلیدواژه ها:

حجیت ، نظر کارشناس ، اهل خبره ، سیره عقلا ، اطمینان ، اهل ذکر ، تبیعت از عالم