فرزند آوری و آثار آن بر اقتدار ملی با نگاهی به چالش های جوانی جمعیت

نیروی انسانی یکی از مولفه های بنیادین و اساسی جامعه است. جوان بودن و نرخ جایگزینی جمعیت و رشد نیروی انسانی، برای دولت ها از اهمیت بالایی برخوردار بوده و از اولویت های ویژه هر جامعه ای است. نیروی انسانی جوان در بعد اقتصادی، نیروی پیشران تولید کشور محسوب می شود و از بعد فرهنگی و اجتماعی نیز حیات بخش و مایه اقتدار و امنیت جامعه به حساب می آید. از این رو، جمعیت جوان سالم و آموزش دیده در حقیقت سرمایه ای برای کشور به شمار می رود که حفظ و ارتقای آن امری ضروری می نماید. در این میان، کیان خانواده به عنوان یکی از نهادی های مهم و تاثیرگذار در فرایند یاد شده باید مورد توجه قرار گیرد، چرا که اقتدار ملی و قدرت بین المللی از رهگذر بستر تولید نیروی انسانی و پرورش آن است. بدین منظور، هدف از این نوشتار بهره بردن از ظرفیت آموزه های دینی در ارائه آثاری است که در پرتو آن تشویق به فرزندآوری در خانواده تحقق یابد. نتایج این پژوهش که با روش تحلیلی توصیفی سامان یافته، نشان می دهد که فرزندآوری از منظر تعالیم دینی، نه تنها برای والدین آثاری همچون، آرامش و دلگرامی، دوام نسل و برکت در زندگی را به همراه دارد، بلکه با تولید امنیت و سرمایه کار و رشد اقتصادی در تقویت اقتدار و قدرت ملی و تحکیم حاکمیت کشور در مجامع بین المللی اثری شگرف از خود به جای می گذارد.

کلیدواژه ها:

حق ، فرزندآوری ، والدین ، استمرار نسل ، نیروری انسانی ، قدرت اجتماعی ، اقتدار ملی