حقوق خصوصی و قراردادهای خدمات حقوقی هوشمند با نگرش اخلاقی و حریم خصوصی

تحولات گسترده فناوری های دیجیتال، به ویژه هوش مصنوعی و بلاک چین، ساختار قراردادهای خصوصی را دگرگون ساخته و قراردادهای خدمات حقوقی هوشمند را به عنوان نسل جدید توافقات خود اجرا مطرح کرده است. این نوع قراردادها با بهره گیری از الگوریتم های هوشمند و کدهای رمزنگاری شده، اجرای خودکار تعهدات، کاهش هزینه ها، افزایش شفافیت و امنیت حقوقی را ممکن می سازند. باوجود این مزایا، چالش های حقوقی و اخلاقی متعددی در زمینه احراز اراده و رضایت، تعیین مسئولیت مدنی، شفافیت الگوریتمی و حفاظت از داده ها به ویژه در حوزه حریم خصوصی وجود دارد. پژوهش حاضر با تحلیل مبانی حقوق خصوصی، نقش تصمیم گیری خودکار و چالش های ناشی از هوش مصنوعی در قراردادهای هوشمند، پیامدهای اجتماعی و اقتصادی فقدان چارچوب های مسئولیت را بررسی می کند. نتایج نشان می دهد که عدم شفافیت، خطر سوگیری الگوریتمی و ضعف نظارت حقوقی می تواند موجب کاهش اعتماد عمومی، ناپایداری اقتصادی و آسیب به حقوق بنیادین افراد گردد. این مطالعه با ارائه راهکارهایی همچون شفافیت الگوریتمی، نظام مسئولیت مدنی طبقه بندی شده، تقویت حکمرانی داده، پیشگیری از تبعیض الگوریتمی و حفظ نظارت انسانی بر ضرورت تدوین چارچوب حقوقی پویا و اخلاق محور تاکید می کند. بر اساس یافته ها، استقرار سامانه های خدمات حقوقی هوشمند تنها در صورتی امکان پذیر و قابل اعتماد است که اصول اخلاقی، حقوق خصوصی و امنیت داده در مرکز طراحی و اجرا قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

قراردادهای خدمات حقوقی هوشمند ، حقوق خصوصی دیجیتال ، هوش مصنوعی ، بلاک چین ، مسئولیت مدنی ، تصمیم گیری خودکار