کاربرد سوگند در نظام قضایی اسلام

اهمیت اثبات حق بر کسی پوشیده نیست حق اثبات شده حق واقعی است و شعور و وجدانی که ترازوی اثبات را به دست دارد دادگر نهایی است. همه انسان ها از بدو تولد دارای حقوق هستند ولی برای استفاده از آنها فقط وجودشان کافی نیست و باید دلیلی برای اثبات آنها باشد. سوگند در قانون قضایی اسلام به عنوان یکی از اقسام ادله اثبات در دعاوی مربوط به حقوق الناس مطرح گردیده است که گاهی انکار منکر و گاه ادعای مدعی را ثابت می کند. آنچه سوگند را از سایر ادله ی اثبات متمایز می کند تکیه آن بر وجدان شخص حالف می باشد؛ استفاده از تدابیری که در فقه برای جریان استحلاف اندیشیده شده، می تواند سوگند را در زمره ادله ی اثباتی با قدرت اثبات بالا قرار دهد. سوگند معتبر مشتمل بر لفظ جلاله «الله» است و در مواضعی که حالف معتقد به دینی غیر از دین مبین اسلام باشد نیز این قید معتبر است. قاضی با تغلیظ هر گونه گمان سوئی را نسبت به سوگند افراد، اعم از مسلمان و غیر مسلمان، از بین می برد. با این شرایط سوال آن است که سوگند در حقوق اسلامی چگونه مورد بررسی قرار گرفته است؟ روش تحقیق در این پژوهش توصیفی – تحلیلی است و یافته ها نشان دهنده آن است که موضوع سوگند نظام مدنی و با تکیه بر مبانی فقهی بیشتر مورد توجه قرار گرفته است و در حقوق کیفری کمتر به موضوعاتی از این دست بر می خوریم.

کلیدواژه ها:

سوگند ، نظام قضایی ، حقوق مدنی ، حقوق کیفری ، اسلام