قاعده «یحرم من الرضاع مایحرم من النسب» از دیدگاه فریقین

این پژوهش به بررسی قاعده فقهی «یحرم من الرضاع ما یحرم من النسب» از دیدگاه فریقین (امامیه و اهل سنت) می پردازد. هدف اصلی تبیین ادله و شرایط تحقق محرمیت از طریق رضاع و تحلیل وجوه اختلاف و اشتراک میان دو مکتب فقهی است. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی بوده و داده ها از منابع کتابخانه ای و متون فقهی استخراج شده اند. یافته ها نشان می دهد که هر دو مکتب در اصل ایجاد حرمت از طریق رضاع اتفاق نظر دارند، اما در کیفیت، کمیت و شرایط تحقق آن اختلافات قابل توجهی وجود دارد. فقه امامیه با استناد به آیات، روایات و اجماع، قائل به شروط خاصی مانند تعداد دفعات شیردهی، سن شیرخوار و شرایط شیر است، در حالی که اهل سنت اغلب به مسمای شیردهی بدون تشریط دقیق بسنده می کنند. این تحقیق در نهایت به این نتیجه می رسد که دیدگاه امامیه با استناد به ادله نقلی و عقلی از اتقان بیشتری برخوردار است.

کلیدواژه ها:

رضاع ، محرمیت ، نسب ، فقه امامیه ، فقه اهل سنت ، شرایط شیردهی