راهبرد اتحاد پیرامونی اسرائیل در کردستان عراق؛ پیامدهای قوم گرایی کردی و امنیت ملی ایران

تحولات عمیق در عراق پس از جنگ خلیج فارس در سال ۱۹۹۱، خلا قدرت ناشی از سقوط صدام در سال ۲۰۰۳، هجوم داعش و برگزاری همه پرسی استقلال در کردستان عراق، زمینه مناسبی را برای توسعه حضور و نفوذ اسرائیل در این منطقه فراهم آورده است. پرسش اصلی پژوهش این است که نفوذ اسرائیل در اقلیم کردستان عراق چه تاثیری بر قوم گرایی کردی و امنیت ملی ایران دارد؟ این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه ای، اهداف، راهبردها و اقدامات اسرائیل در کردستان عراق را بررسی کرده است. یافته ها نشان می دهد که اسرائیل با پیروی از دکترین اتحاد پیرامونی (مبتنی بر ائتلاف با اقلیت های غیرعرب منطقه)، از کردستان عراق به عنوان پایگاهی استراتژیک برای خروج از انزوا، مقابله با نفوذ ایران، تامین امنیت انرژی و ایجاد بحران در کشورهای منطقه استفاده می کند. مهم ترین پیامدهای این نفوذ عبارت است از: تقویت موج قوم گرایی کردی، ایجاد الگوی استقلال طلبی برای سایر اقلیت های منطقه، تهدید تمامیت ارضی کشورهای همسایه و به ویژه بر هم خوردن موازنه امنیتی به نفع محور مخالف جمهوری اسلامی ایران. نتیجه آنکه راهبرد اتحاد پیرامونی اسرائیل با تمرکز بر کردستان عراق، تهدیدی جدی برای امنیت ملی ایران محسوب می شود و مقابله با آن نیازمند بازتعریف سیاست های منطقه ای و تقویت همکاری با دولت مرکزی عراق و کشورهای همسایه است.

کلیدواژه ها:

اسرائیل ، کردستان عراق ، اتحاد پیرامونی ، قوم گرایی کردی ، امنیت ملی ایران