تحلیل مسئولیت حقوقی شرکت ها در استفاده از الگوریتم های پیش بینی استرس کارکنان با داده های روانی فیزیولوژیکی

در عصر حاضر، فناوری های نوین با ارائه ابزارهایی مانند الگوریتم های هوشمند، به سازمان ها امکان پیش بینی و مدیریت پدیده استرس شغلی را با تحلیل داده های روانی فیزیولوژیکی کارکنان داده اند. اگرچه این فناوری نویدبخش ارتقای سلامت نیروی کار است، اما بهره گیری از آن، شرکت ها را در معرض چالش های جدی حقوقی قرار می دهد. هدف این مقاله، تحلیل عمیق مسئولیت حقوقی ناشی از این اقدامات است. یافته های این پژوهش نشان می دهد که مسئولیت شرکت ها در این حوزه، ذوابعاد و شامل مسئولیت ناشی از نقض حریم خصوصی و داده های شخصی، مسئولیت در قبال دقت و انصاف الگوریتم و مسئولیت ناشی از عمل یا ترک عمل پس از پیش بینی است. نتایج حاکی از آن است که فقدان چارچوب های قانونی شفاف و جامع، امکان نقض حقوق کارکنان و ایجاد مسئولیت های سنگین برای کارفرمایان را افزایش می دهد. این مقاله با تبیین این الزامات، بر ضرورت تدوین سیاست های شفاف، رضایت آگاهانه، نظارت مستقل و ایجاد توازن بین منافع سازمانی و حقوق ذاتی کارکنان تاکید می ورزد.

کلیدواژه ها:

مسئولیت حقوقی ، شرکت های تجاری ، الگوریتم های پیش بینی ، استرس شغلی ، داده های روانی فیزیولوژیکی ، حریم خصوصی