تحلیل فلسفی نقش عدالت ترمیمی در تحقق عدالت کیفری

عدالت ترمیمی به عنوان یکی از رویکردهای نوین در سیاست جنایی، با فاصله گرفتن از الگوی سنتی عدالت کیفری مبتنی بر مجازات، بر ترمیم زیان های ناشی از جرم، مشارکت فعال بزه دیده، بزهکار و جامعه و بازسازی روابط اجتماعی تمرکز دارد. این مقاله با رویکردی فلسفی و تحلیلی، به بررسی مبانی نظری عدالت ترمیمی و نسبت آن با مفهوم عدالت کیفری می پردازد. پرسش اصلی مقاله آن است که عدالت ترمیمی بر چه مبانی فلسفی استوار است و تا چه اندازه می تواند در تحقق عدالت کیفری موثر باشد. فرضیه پژوهش آن است که عدالت ترمیمی، با تکیه بر کرامت انسانی، اخلاق گفت وگویی و مسئولیت اجتماعی، می تواند کاستی های عدالت کیفری کلاسیک را جبران کرده و به تحقق عدالت ماهوی نزدیک تر شود. روش تحقیق توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر منابع کتابخانه ای است.

کلیدواژه ها:

عدالت ترمیمی ، عدالت کیفری ، فلسفه مجازات ، کرامت انسانی ، بزه دیده