بررسی نقش قاعده شناسایی هربرت هارت در تبیین اعتبار قانون

قاعده شناسایی (Rule of Recognition) یکی از بنیادی ترین مفاهیم نظریه حقوقی هربرت هارت است که کارکرد آن در تشخیص، تعیین و تثبیت اعتبار قواعد حقوقی نقشی اساسی دارد. این قاعده به عنوان مهم ترین «قاعده ثانویه» در نظام حقوقی، معیارهایی را ارائه می دهد که بر اساس آن می توان تشخیص داد کدام قواعد در نظام حقوقی، «قانون معتبر» محسوب می شوند. اهمیت قاعده شناسایی در این است که از یک سو راه حل هارت برای رفع نقص های «دیدگاه امر ایجابی آستین» و از سوی دیگر پاسخی به مسائلی مانند اطاعت، نظم، و تعیین مرجع نهایی قانونگذاری است. این مقاله با روش تحلیلی کارکردی به واکاوی مبانی نظری قاعده شناسایی، عناصر تشکیل دهنده آن، نقش آن در تبیین اعتبار قانون، و نسبت آن با مباحثی همچون هنجار بنیادین کلسن، اطاعت، اخلاق و کارآمدی نظام حقوقی می پردازد. در پایان نیز با رویکرد انتقادی، مهم ترین چالش ها و نقدهای وارد بر نظریه هارت بررسی و پیشنهادهایی برای بسط کارآمدتر این نظریه ارائه می شود.

کلیدواژه ها:

هربرت هارت ، قاعده شناسایی ، اعتبار قانون ، قواعد ثانویه ، نظریه حقوقی ، نظم حقوقی