بررسی انواع مراجع شبه قضایی در نظام حقوقی جمهوری اسلامی ایران

نظر به آنکه نظام حقوقی جمهوری اسلامی یک نظام قضایی دوگانه است؛ دو رکن اصلی برای آن متصور است؛ رکن اول آن متشکل است از مراجع قضایی عام مانند: دادگاه های عمومی، حقوقی و کیفری که در راس آن ها دیوان عالی کشور قرار دارد و رکن دیگر مراجع شبه قضایی یا مراجع اختصاصی اداری هستند که در راس آن ها دیوان عدالت اداری قرار می گیرد. نوعی دعاوی که در مراجع شبه قضایی مورد بررسی قرار می گیرند متفاوت از دعاوی مطروحه در رکن اول است به بیانی کلی تر این دو رکن تفاوت ها و وجوه اشتراکی را با یکدیگر دارند. در این تحقیق با بکارگیری روش توصیفی و جمع آوری داده ها به صورت کتابخانه ای در جهت پاسخ به این سوال بودیم که مراجع شبه قضایی به چه معنا هستند؟ و آنکه این مراجع در نظام حقوقی جمهوری اسلامی کدام است؟ در جهت پاسخ به سوال مذکور به نتایج ذیل دست یافته ایم؛ مراجع شبه قضایی از آن جهت شبه قضایی نام می گیرند که ممکن است در آن مراجع افرادی حضور داشته باشند که علم حقوقی یا فقهی نداشته اما از آن جهت قضایی هستند که احکام صادره از این مراجع موجب حق و تکلیف می شوند؛ و آنکه در یک تقسیم بندی کلی این مراجع در سه دسته جای می گیرند: الف- مراجع شبه قضایی دعاوی علیه دولت، ب—مراجع اختصاصی اداری دعاوی علیه کارکنان دولت و ج- مراجع شبه قضایی کارگری و کارفرمایی.

کلیدواژه ها:

مراجع شبه قضایی ، مراجع اختصاصی اداری ، نظام قضایی دوگانه